noe 
plaats en moesten vooral de ongeschoeide inlanders met voorzich- 
tigheid hun weg kiezen om zich niet de voeten te verbranden. 
Wel opmerkelijk is het dat juist hier, waar de meeste vul- 
kanische werking waar te nemen viel, ook de meeste planten- 
groei bestond. 
Blijkbaar is dit toe te schrijven aan de meer volledige ver- 
weering der gesteenten door den heeten stoom, en misschien 
door zuren (zwavelzuur?). Aan den Zuidelijken kraterrand kon 
de begroeiing met recht reeds „bosch” heeten. Ook in de 
breede diepe kloven om den krater was de plantengroei hier 
en daar zóó weelderig, dat men den bodem van de c* 5 meters 
breede spleet niet kon zien. Vooral de reeds genoemde kí- 
teke (Myrica), boomvarens (A lsophila), pakoe-andam (Gleichenia) 
en Rubus-soorten, gemengd met Rhododendron Javanicum en 
Nepenthes, de aardige bekerplant, vormden het hoofdbestand- 
deel der vegetatie. Nergens zag ik zulke prachtige schitterend 
oranjeroode bloemtrossen van Bhododendron Javanicum als 
hier, waar zij niet zooals gewoonlijk, epiphytisch op boomen, 
doeh eenvoudig in den steengrond wortelde. 
De begroeiing van dezen berg eenigszins oplettend te bestu- 
deeren, had ik mij voorgenomen en een aantal mij niet — of 
niet voldoende — bekende planten werden medegenomen en 
gedroogd. 
De heer Dr. Tu. VargeroN had de vriendelijkheid deze 
planten te onderzoeken en ben ik daardoor in de gelegenheid 
beter verslag van mijne bevindingen te dezer zake te kunnen 
doen. Henige orchideeën werden door den heer J. J. SMmrrr, 
een paar der varens door Dr. RactBorskr gedetermineerd. 
Hierachter vindt men in een lijst de voornaamste planten 
opgesomd. 
Slechts in dit opzicht verschilde de Goentoer aanmerkelijk 
van de beschrijvingen van JUNGHUHN en GRONEMAN 
Eerstgenoemde zegt: „Kein Grashalm schmückt den G. Gun- 
tur, vom Fuzs bis zum Scheitel völlig kahl, erhebt er sich 
im düstern Kolorit sehwärzliehgrauer Auswürfsmassen, ein 
Bild der Zerstörung”’ (Java II p. 67). 
