— 501 — 
De heer Dr. GRONEMAN, die later den krater bezocht, spreekt 
reeds van „een enkel varenblaadje of mosplantje”’. 
Zooals reeds gezegd werd, begint de berg, reeds van een 
afstand gezien, op vele plaatsen een wollig aanzien te krijgen, 
uitsluitend te danken aan de, naar verhouding breede, doch 
niet hooge (2—4 meters) en grillig gevormde ki-teke boomen. 
De heer Dr. VALETON merkt hieromtrent op: „Het is interes- 
„sant dat de Javaansche gagel, die vooral door duiven en 
„koetilans verspreid wordt, hier, even als op den Sindoro, de 
„eerste belangrijke pionier der herbossching is.” 
Gedurende den geheelen tocht zagen wij echter geen anderen 
vogel dan een grooten heulang (arend) die, hoog boven den 
krater, zijne sierlijke kringen beschreef. 
Merkwaardig is ook het veelvuldig voorkomen van verschil- 
lende orchideëen die hier, bij gebrek aan boomen, maar een- 
voudig tegen de steenen wortelen en, hoewel alle tot de klein- 
bloemigen behoorende, een rijkdom van kleuren en vormen 
in hunne bloemtrossen te zien geven. 
Aantrekkelijk zijn ook de Ericaceae, waaronder de reeds 
genoemde Rhododendron Javanicum en de Rhododendron 
retusum, die een zeer fraai heestertje is met donkergroene 
metaalglanzende bladeren en vurig roode bloemen. De Vac- 
ciniums brachten de boschbessen der Hollandsche dennebos- 
schen in herinnering. De vruchten smaakten helaas afschu- 
welijk. De Gaultheria punctata is een zeer welriekende plant, 
vooral in gedroogden toestand, en misschien, even als de be- 
kende „akar wangi’”’, geschikt om door de dames benut te 
worden om tusschen de kleederen in kasten gelegd te worden. 
De inlanders zamelen deze plant in als geneesmiddel. 
Alvorens te eindigen, moet, volledigheidshalve, nog verhaald 
worden hoe wij weer beneden kwamen. 
Na door de boschjes, bij den Zuidelijken kraterrand, heenge- 
drongen te zijn begonnen wij in zuidwestelijke richting te 
dalen, een spiraal beschrijvend, en kwamen daarbij op een zeer 
onaangenaam steil terrein, zóó steil en zóó weinig begroeid 
