— Il — 
grootere beteekenis dan voor de tropen, doch is zij voor de laatsten 
belangrijk genoeg om er de aandacht op te vestigen. In beide 
gevallen stelt de natuur ons middelen ter beschikking, waarvan 
wij voor onze grondbewerking profijt kunnen trekken. 
Door den invloed van vorst en dooi wordt de grond op 
een wijze bewerkt, zoo als die door werktuigen alleen moeielijk 
en dan nog met opoffering van veel arbeid, zou tot stand 
kunnen gebracht worden. Immers door de koude bevriest het 
water in de bovenste lagen van den grond. Door den overgang 
van water in ijs worden de aardeeltjes van elkaar geschoven. 
Zoodra de dooi invalt verbreekt hun samenhang en nu laat zich 
de grond verder veel gemakkelijker bewerken. Opdat de vorst in 
de bouwkruin overal goed kan indringen, legt men in ’t najaar 
de akkers, welke zomervruchten moeten dragen, op de ruwe 
voor, d. w. z. nadat de oogst van het land is, gaat men zoo 
spoedig mogelijk éénmaal met den ploeg er overheen. Behalve 
dat men er dit doel mede beoogt, zijn ook nog andere 
voordeelen aan die handelwijze verbonden, waaronder het vol- 
gende zeker niet het minst belangrijke mag genoemd worden, 
n. l. de betere opsparing van het winterwater, waarvan de 
beteekenis uitkomt in droge voorjaren. 
Met het oog op dit alles heeft de landman gaarne een winter 
met vorst. Soortgelijke beteekenis heeft nu de groote droogte 
voor tropische landen. We zien hier hoe de grond in den oost- 
moesson door de langdurige droogte in alle richtingen scheurt, en 
de bovenlaag na de eerstvolgende regenbuien een mooie, 
kruimelige structuur heeft aangenomen. In den zin nu als 
partij wordt getrokken van den vorst in de noordelijke landen, 
in dien zin zou ook hier van de droogte kunnen geprofiteerd 
worden. In ’t bijzonder worden hiermede de cultures van 
eenjarige gewassen bedoeld, waar toch de grondbewerkingen 
een grootere rol spelen dan bij de cultures van meerjarige. 
Zoo treft het ons de sawahs gedurende den drogen tijd onaan- 
geroerd te zien liggen. Moeten ze nog tweede gewassen dragen, 
dan worden ze niet vroeger bewerkt dan op het oogenblik, 
dat geplant zal worden. Men zou er beter bij varen, indien 
Teysm. VIII. 33 
