— 535 — 
De mot (1) welke de dikbuik-gal veroorzaakt, legt haar ei meestal 
op een der jongste bladen aan de achterzijde, ongeveer ter halver 
hoogte der middennerf, in den hoek welke deze met een zijnerf 
maakt. De larve welke uit het ei komt, boort zich nu door den 
middennerf van het blad een weg naar beneden, dringt door in het 
merg en maakt zich daar een holte, waarin het ’ larvestadium 
doorbrengt. 
Kort vóór nu de larve zich gaat verpoppen, maakt deze zich een 
gang in den wand der gal tot onmiddellijk onder de opperhuid. 
Deze laatste blijft nog ongeschonden en wordt eerst doorbroken 
wanneer de mot uit de pop vrijgekomen gaat uitvliegen. 
Bij de bibit welke uitgeplant wordt is meestal van de aanzwelling 
van den stengel door de gal nog weinig te zien en komt het dus 
meermalen voor dat zulk een bibit voor plantmateriaal wordt ge- 
bezigd. Bij het planten bevindt het deel van den stengel waaraan 
de gal ontstaat zich nog boven de oppervlakte, maar later bij het 
aanhoogen wordt dit met aarde overdekt. 
Is het nu vochtig weder bij het aanaarden, dan zal door het open 
kanaal dat het insect achterliet toen het uitvloog, lichtaarde in dezen 
gang worden gespoeld en zijn dus de voorwaarden voor het optre- 
den van de slijmziekte aanwezig, welke dan ook zelden uitblijft. 
Maar niet alleen door het kanaal dat gevormd werd door de lar- 
ve om zich later een uitgang te verzekeren kunnen de bacteries 
der slijmziekte binnendringen, ook het kanaal dat de larve vormde, 
toen het uit het blad zijn weg zocht naar het inwendige van den 
stam, geeft hiertoe dikwerf op de volgende wijze gelegenheid. 
Vóór het aanaarden van de tabak worden meestal de onderste 
bladen afgebroken en onmiddellijk daarna brengt men de aarde aan. 
De wond heeft dan geen gelegenheid zich te sluiten en wordt met 
nog vochtige aarde bedekt. Nu bevindt zich juist in vochtigen 
grond bij voorkeur de bacterie welke de slijmziekte veroorzaakt, 
deze wordt dus een schoone kans aangeboden om binnen te drin- 
gen, vindt eerst in de afgestorven cellen, welke den wand der 
larve-holte vormen een goede gelegenheid om zich te nestelen en 
dringt dan weldra door in de omgevende gezonde parenchym-cellen 
van het merg die nu weldra tot slijm vergaan. 
Voor deze wijze van optreden der slijmziekte zijn dus verschil- 
lende factoren noodig: primo dat de plant wordt aangeboord door 
het dikbuik-insect, secundo dat bij het aanhoogen niet gewacht 
