— d31 — 
gevallen het gevolg is, laat zich niet moeielijk raden. Deze be- 
werking van den koelie is overigens vrij wel overbodig daar de gal 
zieh toch reeds heeft gevormd en het nut dat de operatie kan 
bebben slechts is dat de larve en het insect hierdoor gedood worden. 
De enkele motten echter die op deze wijze sneven zullen 
betrekkelijk weinig tot een meerdere uitbreiding der plaag afdoen. 
Vindt men dus op het veld bij eerst onlangs uitgeplante tabak 
dikbuik-gallen, dan zal men wel doen deze te laten inboeten en 
de uitgetrokken planten te laten verbranden. Komt de dikbuik 
voor bij een reeds verder ontwikkelde plant, dan late men deze 
rustig zitten; door den top der plant af te knijpen kan men desnoods 
de ontwikkeling van een tunas bevorderen. 
Vóór alles heeft men dus te zorgen dat de koelie geen bibit 
gebruikt, die reeds door de mot is aangestoken. 
Nu is zulks vrij lastig wanneer er nog geen aanzwelling is, 
maar tengevolge van den gang die de jonge larve zich boorde in 
het blad heeft dit bij zijn verdere ontwikkeling een groeistoornis 
ondervonden en zijn nu de beide bladhelften ongelijk van lengte. 
Hierdoor ontstaat eene kromming en wanneer men dus op een 
kweekbed bladeren vindt, vooral onder de hartblaadjes, welke 
abnormaal groeien, kan men er bijna zeker van zijn dat deze plant 
later een „dikhbuik” zal worden. Zulke planten mogen dus niet 
voor bibit gebruikt worden en vindt men hen in een eenigszins 
groot aantal dan verdient het zeer de overweging deze planten 
uit te trekken en te verbranden. Vooral moet men hen niet laten 
staan op de kweekbedden en deze eerst later, wanneer er geplant 
moet worden op deze plaatsen, uitroeien. Werden tijdig alle planten 
welke aangetast zijn verbrand, dan zoude zeker een verminderd 
optreden van „dikbuiken” in latere jaren zijn te constateeren. 
Bij het uitplanten vestigden wij reeds de aandacht op het ge- 
vaar dat schuilt in het gebruik van te veel water en hoe plantjes 
in vochtigen, ondoorlaatbaren bodem uitgezet, weldra aan de ge- 
volgen der slijmziekte bezweken. 
Ook bij grootere planten kan zulks nog voorkomen, gedurende 
den eersten tijd heeft de plant nog gelegenheid zich in den boven- 
grond te ontwikkelen, maar de wortels dieper doordringend, stuiten 
ten slotte op een aardlaag waar overmatige vochtigheid heerscht 
en nu sterft de plant aan de slijmziekte. 
Zoo zal men op laag gelegen vochtige en moerassige plekken 
