— 542 — 
tent een plant wordt aangetroffen welke slijmziek is (z. g. inge- 
regend) deze zelve te toppen, liefst met een mes af te snijden tot 
op het gezonde weefsel, zoo men niet liever de geheele plant 
verwijdert. 
Zoo mogelijk moet de zieke plant door vuur vernietigd worden. 
Wanneer dit geregeld geschiedt bij het aantreffen van slijmzieke 
volwassen planten, dan zal de ziekte zich zeer zeker binnen engere 
grenzen bepalen en niet meer geheele velden aantasten. 
Was bij de jongere tabaksplanten de ziekte nog dikwerf moeilijk 
te herkennen en zag men alleen doordat de plant de kenteekenen 
van watergebrek droeg, dat er iets aan mankeerde, bij grootere 
tabak valt de slijmziekte gemakkelijker te diagnosticeeren. 
Wanneer men hoort van planten waarbij de top z. g. ingeregend 
is, kan men in bijna alle gevallen er zeker van zijn, dat men met 
een geval van slijmziekte te doen heeft. Nemen wij zulk een plant 
nauwkeuriger in oogenschouw, dan zien wij dat het gedeelte van 
den stam, dat bij het uitbreken van den top boven het hoogste 
blad bleef staan, reeds geheel of gedeeltelijk zwart is geworden. 
Het merg op de wondvlakte is ingezakt en de stengel samenge- 
vallen. Knijpt men den stam tusschen de vingers, dan bevindt men 
dat deze van af den top over een vrij groote uitgestrektheid hol 
is, althans zich gemakkelijk laat samendrukken. 
Ten slotte vindt men dat op de oortjes der hoogst geplaatste 
bladen kleine bruine ingedroogde vlekken voorkomen. Onder de 
oortjes van het blad worden verstaan de zijdelingsche voortzettin- 
gen der bladhelften langs den bladsteel; op den stam gaan zij over 
in de vleugels welke o. a. de Deli-tabak onderscheiden van de 
Java-tabak, waarvan de bladen een naakten bladsteel hebben. 
Deze bruine vlekken op de oortjes zijn een zeker kenmerk der 
slijmziekte. Zelfs wanneer er uitwendig nog niets bizonders valt op 
te merken aan de plant en de stengel nog geheel gezond is, kunnen 
deze vlekken op de oortjes reeds voorkomen. Men vindt dan bij 
mikroskopisch onderzoek, dat de slijmziekte reeds vrij ver is voort- 
geschreden en, overal in de weefsels verspreid, de ziektekiemen reeds 
aanwezig zijn. 
Zijn het dus deze eigenaardige vlekjes welke het eerst de ziekte 
verraden, reeds vrij spoedig begint de stengeltop ook zwart te wor- 
den. Snijdt men zulk een stam overlangs open, dan is het merg 
geheel vergaan tot een slijmerige massa, een typisch kenmerk voor 
