— 545 — 
sneêvlakte vrij spoedig enkele leverkleurige druppels te voorschijn 
komen, welke uit kolonies dezer bacteries bestaan. De bacterie laat 
zich vrij gemakkelijk cultiveeren op een voedingsbodem van agar- 
agar met gelatine en een weinig pepton gemengd, zooals trouwens 
ook wel te verwachten was, daar de meeste saprophytische bacteries 
zich op zulk een voedingsbodem met gemak laten cultiveeren. De 
bacterie der slijmziekte moet facultatief saprophytisch zijn daar zij 
toeh begint met zich te nestelen in doode weefsel-elementen. Herst 
later, wanneer er gelegenheid toe wordt gegeven, zal zij zich ook in 
levende weefsels ophouden en ten koste dezer verder groeien en 
wordt dus dan parasitisch. 
De cultures der bacterie op een vasten voedingsbodem (plaat- 
eulture) zijn grijsachtig wit en vormen samenhangende kolonies met 
onregelmatig gegolfden rand. 
Met ecarbol-fuchsine en alkalisch methyleen-blauw is de bacterie 
zeer goed te kleuren en wordt dan gemakkelijk zichtbaar in de 
weefsels. Betrekkelijk zelden werden in de geïnfecteerde weefsels 
samenhangende kolonies der bacteries gevonden; meest komen zij 
meer verspreid voor, Had er hier of daar een opéénhooping plaats, 
dan was zulks meest in een of ander vat waar zij door een dwars- 
wand in hun verspreiding werden gestoord. 
In praeparaten gemaakt van versche plantendeelen, bewegen zich 
deze bacteries vrij sterk. 
Zij worden aangetroffen in doode weefsels zoowel als in deelen 
welke op het uiterlijk nog geheel gezond zijn. 
Om in het plantenlichaam te kunnen binnendringen is een voor- 
afgaande verwonding noodzakelijk. 
Het schijnt toch dat de baecteries niet in staat zijn zich voldoende 
krachtig te ontwikkelen om de epidermis-cellen aan te tasten. 
Proeven welke genomen werden met rein-cultures van de bacterie der 
slijmziekte waarbij deze op een blad of op den stam werden uitge- 
streken hadden niet het gewenschte gevolg. Een versche wond is 
het meest gevaarlijk, daardoor toeh worden de bacteries in staat 
gesteld onmiddellijk binnen te dringen in de banen van het sap- 
vervoer der plant waar zij dan snel zich verder verspreiden. 
De bacteries verbreiden zich het gnelst in de groote intercellu- 
laire ruimten welke het merg-parenchym tusschen zijn cellen over- 
laat. Minder snel geschiedt zulks in de wijde houtvaten waar 
de dwarswanden dikwerf een hinderpaal vormen. 
