— 546 — 
De elementen der bast laten minder intercellulaire ruimten 
tusschen zich open en daarmede houdt wel de waarneming verband 
dat hier de verbreiding zeer langzaam gaat. 
Zoo zal men b.v. bij een infectie aan den top der plant begon- 
nen, de bacterie reeds vrij ver in het merg-parenchym doorgedrongen 
vinden, terwijl de bast nog nagenoeg onaangetast is en alleen de 
cellen in de nabijheid der wondvlakte zijn gestorven. 
Door deze snelle verspreiding in het merg laat zich ook ver- 
klaren waarom zich het eerst de vlekken der slijmziekte op de blad- 
oortjes vertoonen, terwijl de vleugels, welke zieh langs den stam 
voortzetten en toch ook met het blad samenhangen, nog gezond zijn. 
Snijden wij een blad-middennerf door op korten afstand van 
den stam en brengen deze doorsnede onder het mikroskoop, dan vin- 
den wij, wanneer zulk een plant ziek was, de vaatbundels en vezels 
gerangschikt in een samenhangende halve maan. 
Aan de binnenzijde hiervan bevindt zich parenchym door collen- 
chymatische vezels en cellen afgescheiden van de epidermis. Nu 
bevinden zich in dit merg reeds bacteries terwijl alle overige 
weefsels gezond zijn. Komt men nu meer naar den stam toe, 
dan ziet men dat de verspreiding der bacteries in het merg meer 
en meer toeneemt, tot ten slotte niet alleen het merg van den bladsteel 
is aangetast maar ook de cellen welke zijdelings hier tegen aan 
sluiten en de bladoortjes vormen. 
Vervolgt men dit merg nog verder, dan bevindt men dat dit in 
direete samenhang staat met het merg-parenchijm van den stam 
waarin zich reeds de bacteries verspreidden. 
De cellen daarentegen welke de vleugels langs den stam vormen 
hangen samen met het parenchym van den bast, dat nog onaange- 
tast bleef. 
Nu rest ons echter nog de verklaring waarom zich de vlekken 
maar beperken tot de oortjes en dan meen ik hiervoor de oorzaak 
te moeten zoeken in de secundaire verschijnselen van watergebrek 
dat bij deze ziekte optreedt. 
Ook in de vaten komen de bacteries voor en van uit den stam 
zullen zij zieh dus in de vaten der bladnerf begeven. Zij verspreiden 
zich hier langzaam, hoopen zich tegen de dwarswanden op en 
storen zoodoende het transport der sappen. Door de bacteries 
welke verder in het merg voorkomen werdt ook het watertransport 
langs dezen weg bemoeielijkt. Tegelijkertijd dan ook dat de vlekken 
