— 554 — 
beide nadat koningin Victoria met den prins-generaal een bezoek 
aan Hatfieldhouse bracht, werden geplant. 
Een andere beroemde, zeer oude boom, is een eik, die staat 
in het Hartlebury-park, den zetel van de bischoppen van 
Worcesthershire. Het kasteel is sinds eeuwen de zetel der 
bisechoppen en volgens de overlevering is deze eik geplant ter 
herinnering aan de stichting van het slot. 
Ook in Duitschland bestaat de gewoonte van herinnerings- 
boomen te planten, zoo o. a. de „Heinrichs-Linde” te Brunswijk, 
die zeker vele bezoekers van deze oude stad zullen gezien 
hebben. De overlevering wil, dat deze Linde, die 20 vt. stam- 
omtrek heeft, door Hendrik den Leeuw, hertog van Brunswijk, 
omstreeks het jaar 1031 eigenhandig werd geplant. Een oud 
verhaal vermeldt, dat in de middeleeuwen ieder in Neder- 
Saksen wist, welke boom bedoeld werd, als er van de „Hein- 
richs-Linde” sprake was. Langzamerhand geraakte de boom 
door gebouwen bekneld, die in 1830 afgebroken werden om 
de Wilhelmsplatz te maken. Ieder verwachtte nu, dat de 
beroemde boom weder flink zou gaan doorgroeien, zulks is 
echter niet het geval geweest. Door de een of andere oorzaak 
is hij aan het kwijnen geraakt, zoodat deze eerwaardige herinne- 
ringsboom thans nog slechts een schaduw is, van wat hij eens was. 
Het zoude ons te ver voeren nog meer dergelijke monumen- 
ten uit lang vervlogen tijden uit het buitenland te noemen, 
laat ik liever een paar voorbeelden uit ons Vaderland in 
herinnering brengen. 
In het Speulderbosch bij Garderen staat nog de Konings- 
Eik, waaronder de groote stadhouder Willem III, King Wil- 
liam, zijn jachthalte hield. 
In het park van het kasteel Dorenweerth bij Arnhem staan 
nog vier van de zeven zware lepen „de zeven provinciën” ter 
herinnering aan de Unie van Utrecht geplant. 
In het Haarlemmerhout, zien we nog op een beuk eenige 
letters van het „Respectez ma solitude” door Lodewijk Napo- 
leon er in gesneden; en nog vele andere zouden er aange- 
wezen kunnen worden. 
