=— 559 — 
Wij hebben gemeend deze enkele voorbeelden te moeten 
vermelden, minder om aan te toonen dat het denkbeeld, om 
herinneringsboomen te planten, volstrekt nietnieuw is,dan wel 
om te bewijzen, welke uitstekende monumenten het zijn, om 
de herinnering aan het een of ander heuchelijk feit levendig 
te houden. Welk monument men ook sticht, steeds zal de 
tand des tijds er aan knagen, imiger zal het door ouderdom 
verzwakken. Niet zoo snel gaat zulks met boomen, die steeds 
zich zelf verjongend, in kracht toenemen; die, wanneer menig 
gedenkteeken reeds lang tot stof is vergaan, nog daar zijn, 
als de eenig overblijvende levende getuigen van het feit dat 
men in herinnering wil houden. 
Dit is de reden waarom wij het planten van herinnerings- 
boomen zulk een gelukkig denkbeeld vinden, te meer daar 
tegenwoordig de reden waarom zulk een boom geplant wordt, 
goed bekend blijft, zoodat men in latere tijden niet meer op 
overleveringen behoeft af te gaan. Wij hopen dat velen zich 
gedrongen zullen gevoelen deze fraaie hulde aan onze jeugdige 
Koningin te brengen. 
Ook in Indië kunnen wij, behalve door schitterende feesten, 
die spoedig vergeten zullen zijn, den huldigingsdag in herinnering 
houden door het planten van boomen. 
De vraag rijst nu al dadelijk, welke boomen voor ons doel 
in Indië het geschiktste zijn. In Nederland werden verscheiden 
soorten aanbevolen, de strijd schijnt in het voordeel der Linde 
te worden beslist en weldra zullen wij in patria de Wilhelmina- 
Linde kunnen bewonderen. Voor Indië is dunkt mij de kwestie 
eenvoudig genoeg; boven ieder anderen boom zal de Waringin 
wel de voorkeur verdienen. Ook bij de inlanders staat deze 
vorstelijke boom in hoog aanzien, overal op de aloen aloens 
in de nabijheid der Regents-woningen worden waringins geplant. 
Ofschoon de andere waringins ook fraaie en imposante 
boomen zijn, komt het mij voor, dat de soort of variëteit met 
hoogen stam en weinig of geen luchtwortels, met lange takken 
