— 510 — 
goede toepassing van die cultuurmethode de jonge djatiboomen 
ontwikkelen gedurende de eerste levensjaren. 
De nadeelen daaraan verbonden zijn eenerzijds de kosten, 
anderzijds het te enge plantverband. 
Wanneer men bedenkt, dat uitgestrekte complexen prachtig 
jong djatibosch zijn aan te wijzen die geheel kosteloos door 
de natuur zijn gevormd, en verder dat minstens 100 jaren 
verloopen moeten om van een nu aangelegd djati-plantsoen 
goed kapbaar djatibosch te verkrijgen, dan wordt, zelfs bij 
berekening eener matige rente van 4°0/,, de kunstmatige 
aanleg van djatibosch op de thans gebruikelijke wijze in 
vrijen koeliearbeid of bij betaling van een plantloon van + 
f 40 per Hectare eene voor den Staat weinig voordeelige 
kapitaalsbelegging (1). 
Het te enge plantverband van 31 meter brengt, bij de 
snelle sluiting van het plantsoen als gevolg van den krachtigen 
groei van de jonge djatiboomen (gedurende de eerste levens- 
jaren), tweeërlei nadeelen mede. 
In de eerste plaats wordt daardoor vroegtijdig witdunnen 
van het plantsoen noodzakelijk. Dat uitdunnen kost geld, 
terwijl het uitdunningsmateriaal dan nog niet de minste ver- 
koopwaarde heeft. 
Het is echter ook oorzaak, dat de djatiplanters, die op zich 
genomen hebben gedurende twee achtereenvolgende west- 
moessons veldgewassen te telen tusschen de rijen djati, eigen- 
lijk slechts gedurende het eerste jaar profijt kunnen trekken 
van de bebouwing van den bodem tusschen de boomrijen. 
In den tweeden westmoesson werpen de jonge djatiboomen 
reeds zooveel schaduw, dat de opbrengst van de tusschen de 
rijen geteelde veldgewassen den daaraan besteden arbeid niet 
loont. 
Kost het in vele streken al moeite om inlandsche planters 
bijeen te krijgen en te houden, genegen om op de bovenaange- 
(1) Men leze deel LI Tijdschrift voor L. en N. van N. IL. December 
4895, over de »rentabiliteit der djatiboschen.” 
