COPAIVA-BALSEM UIT SURINAME. 
Door den Heer Poor, Mil. Apoth. 2e klasse, worden in een ver- 
handeling over bovenstaand product eenige mededeelingen gedaan 
over den Copaifera guianensis, een boom die in Suriname op ver- 
scheidene plaatsen in het bosch voorkomt. Het hout eu de takken 
werden, toen de suikerindustrie er nog bloeide, gebruikt tot het 
maken van duigen en hoepels der suikervaten, van daar de namen 
hoepelhout en hoepelolie. De Indianen maakten uit dezen boom 
ijzersterke booten, die, omdat zij van den balsem doortrokken zijn, 
weerstand bieden aan water en insecten. Nu de suikerindustrie 
in verval is geraakt wordt nog alleen door Boschnegers, Indianen 
en gouddelvers de balsem getapt, die zij als uitwendig geneesmiddel 
op wonden en tegen schurft, als ook inwendig gebruiken. Het 
volk verkiest echter den dikken balsem uit den handel boven den 
dun vloeibaren inlandschen. 
Er komt tegenwoordig bijna geen zuivere Copaiva-balsem meer 
in den handel voor, want zoo deze niet al reeds vóór de versche- 
ping vervalscht is, weet men dit op de stapelplaatsen, Londen en 
Hamburg, zeer goed te doen met hars, wonderolie, gurjun- balsem enz. 
De Copaivaboom is een reusachtige dikke, hooge boom, waaruit 
de balsem op twee manieren gewonnen wordt. Of er wordt een 
diepe, driehoekige kamer in den boom gehakt, aan welke wond 
hij in den regel sterft, òf, wat veel beter is, men boort met een 
lange boor een gat schuin naar boven tot in het hart van den 
boom. Men ziet na de boring spoedig een straal balsem te voor- 
sehijn komen, die in een of ander vat opgevangen wordt. 
Spoedig houdt het loopen van den balsem op, om na eenigen tijd 
weer te beginnen. Na het tappen wordt het gat met een stuk 
hout of wat bladeren weer toegestopt; dezelfde boom kan dan na 
1 of 2 jaar op nieuw getapt worden. 
De opbrengst der boomen is zeer verschillend; na de regens zijn 
zij het rijkst aan balsem. Vertrouwbare gegevens ontbreken. De 
bast van den boom is zeer dik en er is duidelijk een witte hars 
in afgezet. 
