— 581 — 
JABORANDI-BLADEREN. 
Deze algemeen in de geneeskunde bekende bladeren zijn afkom- 
stig van eenige Pilocarpussoorten, waarvan in onderstaand tijd- 
schrift eene beknopte monographie voorkomt. 
Als Jaborandi komen een groot aantal bladsoorten in den handel, 
deels afzonderlijk en deels vermengd. Het is niet te verwonderen 
dat er langen tijd onzekerheid hoeft bestaan over de afkomst. 
De bladeren komen uit Midden- en Zuid-Amerika; zij werden 
reeds in het midden der 17e eeuw in Europa ingevoerd, doch von- 
den eerst in 1873 therapeutische toepassing. Het was dr. Corixruo, 
die in dat jaar uit Fernambuco eene partij bladeren naar Parijs 
zond, met de mededeeling dat hij daarin een goed zweet- en speek- 
seldrijvend middel gevonden had. Sedert dien tijd was de vraag 
afwisselend grooter en kleiner; een tijdelijke schaarschte kwam er 
toen het gelukte om de pilocarpine af te scheiden, die nu voor 
goed de plaats heeft ingenomen der bladeren. 
Verschillende onderzoekers hebben zich reeds met de determinee- 
ring der soorten bezig gehouden en het is vooral Horues, die 
getracht heeft, door groepeering naar de plaats van uitvoer, de 
soorten in rubrieken te huis te brengen. 
Een uitvoerig maeroscopisch en microscopisch onderzoek van 
Gereer heeft veel van de vroeger verkondigde mededeelingen opgehel- 
derd en weerlegd. Het zou ons echter te ver voeren om daarover 
in détails te treden, 
Er komen tegenwoordig 5 soorten Jaborandi in den handel: 
Pilocarpus Jaborandi Hormrs P. pennatifolius Lem, P, micro- 
phyllus Starr en P. spicatus St. Hr. Daarbij voegde zich in 1896 
eene nieuwe plant, die door Hormes Swartzia decipiens genoemd is. 
Het onderscheid tusschen de bladeren, wordt als volgt opgegeven : 
P. microphyllus, met gevleugelden bladsteel. 
P. spicatus, met slechts enkelvoudige en algemeene, onregelmatige 
anastomose der bladnerven. 
P. pennatifolius, door de lichtgrauwe kleur der bladeren, spitse 
basis en aan de bovenzijde weinig uitpuilende zijnerven te herkennen. 
De bladvorm is bij alle soorten zeer afwisselend. Bij gezonde 
bladeren komen overal vormen voor, die uitsluitend tot het eind- 
blad gereduceerd zijn. De vinverdeeling werd maximaal als volgt 
gevonden. 
