IETS OVER VERSCHILLENDE AMERIKAANSCHE 

 DJAMBOESOORTEN. 



Onderstaand tijdschrift bevat het volgende over verschillende 

 djamboesoorten, naar aanleiding van het Report of the Agr kult iir al 

 Experiment Station of the University of California for 1898-1901 

 door J. Burtt Davy. Laten wij eerst herinneren, dat confituren en 

 marmelades van djamboevruchten (yuajava-jelly), zeer gezocht zijn 

 op de voornaamste markten. 



Volgens dit Report dan zouden er 5 Psidium (d.ï. djamboe) soorten 

 zijn, die algemeen gekweekt worden : 



Ie. Psidium Guajava (Ps. Guava Raddi), met variëteiten. 



Zoowel de soort als hare variëteiten worden gekenmerkt door de 

 vierkantige twijgen. Dit is de van ouds bekende soort en tevens 

 de voordeeiigste voor de planters, want haar vruchten geven de 

 beste marmelades. De vruchten zijn bolvormig, zeer geurig en adstrin- 

 geerend ; het vleesch is wit, rosé of geelachtig naar de variëteit ; 

 hun gemiddeld gewicht is 65 gram, waarvan 85 pCt. vleesch 

 en 15 pCt. zaad en schil. Het is beter ze te koken dan te braden, 

 want zij kunnen zelfs in dezen toestand ingewandscatarrhen 

 veroorzaken. 



De variëteit 2>^f'^f^i'um d. i. de gewone djamboe in Californië, 

 onderscheidt zich door meer spitse bladeren, en geelachtige, peervor- 

 raige vruchten ; deze leveren in W. - Indië de guajava- jelly. Tenein- 

 de het aroma dezer vruchten goed te behouden, moet men ze in 

 den morgen plukken. De Annamieten gebruiken de bladeren om hun 

 rouwkleederen te verven, door ze in water uit te koken. 



De variëteit p)Omiferum komt in verschillende gekweekte hybriden 

 in Amerika en Azië voor. 



De bladeren van deze djaraboesoort en van haar verscheidenheden 

 worden door de Javanen als groente gegeten met rijst. De schors 

 van den boom moet 27—30 pCt. looistof bevatten, d. i. een vol- 

 doende hoeveelheid om hem hiervoor te kweeken. Het hout is 

 gemakkelijk te verwerken en geschikt voor snijwerk. Onder de 



