— 31 — 



talijke gekweekte vormen, die geprezen worden, worden genoemd 

 de witte djamboe, de roode, amazone of groene, de framboos en de 

 bastaard. De witte djamboes zijn overal het meest geliefd. 



2e. Ps. pohjcarpa is een kleine plant, die 1 M. hoog wordt ; 

 de bladeren zijn wollig behaard, de rolronde twijgen groeien 

 samengedrongen, en de plant bloeit en draagt vruchten, het geheele 

 Jaar door. Deze soort is afkomstig van Trinidad en komt ook voor 

 in Brazilië en Guyana. De geelachtige vruchten, die zoo groot zijn 

 als een flinke kers, worden soms boven die van Ps. Guajava 

 verkozen. 



3e. Ps. Araca of Braziliaansche djamboe, is een beetje grooter, 

 en kan 2 M. hoog worden. De tamelijk groote eivormige vruchten, 

 wit van vleesch, zijn zeer geurig. Deze djamboesoort is nog niet 

 order de kweekers verspreid. 



4e. Ps. CaUleyanum of aardbei-djamboe, kan zich tot een 

 kleinen boom van 6 M. hoogte verheffen. De vrucht, die in grootte 

 varieert tusschen een kers en een pruim, is vleezig, zeer sappig, 

 naar buiten toe purperkleurig en wit of licht rosé in het midden en 

 met een smaak en geur die doen denken aan de aardbei. Deze soort 

 wordt in Californië in het groot gekweekt, en rijpt tot in Pro vence. 

 Haar variëteit lucidum, die zich onderscheidt door een grootere 

 en gele vrucht en waarvan de smaak misschien nog beter is, wordt 

 in Florida zeer gewaardeerd, en heeft zich in Californië bestand 

 getoond tegen de koude. 



De cultuur dezer verschillende djamboesoorten verschilt niet 

 onderling ; alle zijn milde groeiers en worden vermenigvuldigd 

 door stekken, zaaien en worteldeeling. De zaden bewaren zéér lang 

 hun kiemkracht ; men kan ze na door een eenvoudige afspoeling 

 van het vruchtvleesch te zijn verwijderd, en gedroogd, tot op verre 

 afstanden verzenden. De ingewanden van mensch en dier dooden 

 hun kiemvermogen niet. Men zaait ze op kweekbedden om de 

 jonge planten, wanneer ze 2 of 3 paar bladeren hebben, te ver- 

 spenen op bedden 20 c. M. van elkaar in alle richtingen. Na 

 verloop van ëén jaar zijn deze planten 1 M. hoog en worden op 

 hun plaats geplant op 4 M. afstand onderling. 



Men kan de djamboe eveneens vermeerderen door het stekken van 

 twijgen, maar het stekken van onderaardsche deelen is zekerder. 

 Het is voldoende, dat een klein stukje wortel in den grond blijft, 

 om planten te verkrijgen, die spoedig groote ruimten beslaan. Op 



