— 88 — 



beide sneden somtijds door het zelfde complex van melk- 

 vaten gaan. Een nadeel van deze tapwijze is, dat aan 

 de punt van de V de bast dikwijls neiging toont los te 

 laten. Ook heeft men een groot aantal bakjes noodig, om 

 het melksap op te vangen aan het einde van iedere snede, 

 het aanbrengen en wegnemen daarvan geeft bij een groeten 

 aanplant veel arbeid. Tevens is opgemerkt, dat wanneer 

 bij deze methode de sneden niet tamelijk ver uit elkaar 

 liggen, de uitstrooming na een paar maanden tappen zeer 

 gering wordt. 



Bij de vischgraat-methode, waar de uiteinden der sneden 

 door een vertikaal kanaal verbonden zijn, waardoor het 

 melksap kan stroomen, is slechts één verzamelbakje on- 

 deraan dit kanaal noodig, waardoor veel arbeid bij het 

 aanbrengen en inzamelen der bakjes uitgespaard wordt. 

 Een nadeel is echter, dat een vrij groote extra verwonding 

 aangebracht wordt; bovendien is het wel mogelijk, dat 

 door deze verticale snede de bast eenigszins kan wijken, 

 waardoor de spanning in de vaten vermindert en de uit- 

 strooming van het melksap geringer wordt. Teneinde 

 deze twee euvels te voorkomen, wordt somtijds op de 

 bast een gootje van klei aangebracht, met openingen in 

 de wanden tegenover het uiteinde van elke schuine snede, 

 waardoor het melksap kan stroomen; deze gootjes 

 kunnen geruimen tijd in goeden staat blijven. Volgens 

 RiDLEY heeft een boom, die naar de vischgraat-methode 

 getapt wordt, vier kanten, in elk jaar mag slechts één kant 

 getapt worden, zoodat men pas na vier jaren weder aan 

 denzelfden kant terugkomt. Bij beide deze bedoelde tap- 

 methoden worden de insnijdingen gewoonlijk niet tot grooter 

 hoogte dan 6 of 8 voet boven den grond aangebracht. De 

 eerst gemaakte wonden worden om den anderen dag aan 

 den onderkant weder aangesneden, en de meeste der hier 

 boven genoemde instrumenten zijn daarvoor te gebruiken. 



Een derde systeem, dat tengevolge van de groote daarmede 



