DE CULTUUR EN DE BEREIDING VAN GAMBIR 



IN DEN RIOUW-ARCHIPEL. 



(Vervolg). 



Voordat ik mijn reisverhaal vervolg, wil ik eerst iets 

 over de gambirplant mededeeleii. Zij behoort tot de 

 klimmende heesters. Wanneer geen boomen aanwezig 

 zijn waarbij zij steun kan vinden, zooals in de aanplan- 

 tingen het geval is, vormt zij lange takken, die door het 

 gewicht der bladeren gebogen zijn. De bloemen staan los 

 tot een bol vereenigd op den bloemsteel, een kenmerk 

 waardoor deze planten gemakkelijk van andere te onder- 

 scheiden zijn (zie bijgaande photo). Tot onze spijt hebben 

 wij geen bibittuinen gezien, wat jammer is daar, zooals 

 ik hoorde, men op Java juist met het kweeken van planten 

 uit zaad veel last heeft. De oorzaak hiervan is mij on- 

 bekend. Aan het verhes van kiemvermogen kan het niet 

 liggen, daar dit volgens proeven van van Romburgh na 

 90 dagen nog niet verloren is, mits men voor droog op- 

 bewaren zorg draagt. Het schijnt mij daarom van belang 

 hier aan te halen, hetgeen Bosscha over het kweeken van 

 gambir uit zaad mededeelt. 



„Voor den aanleg der kweekbedden kiest men een 

 geschikt terrein uit, dat dus niet te vochtig en ook niet 

 te dicht bij hoog geboomte gelegen is. Dit wordt, na 

 van alle onkruid gezuiverd te zijn, diep bewerkt en goed 

 verkruimeld. Daarna wordt het door smalle paadjes in 

 bedden afgedeeld, die men bij voorkeur van Noord naar 

 Zuid legt, en vervolgens met een niet al te dunne laag 

 rijshout bedekt. Dit wordt aangestoken en op de asch 

 het gambirzaad tamelijk dik uitgestrooid. Zeer veel komt 



