— 134 — 



loopen, dikwijls met de vleugels evenzeer in beweging 

 als de pooten, om toch maar snel vooruit te komen ! Het 

 is, alsof een slecht geweten hen voortdrijft, hen van het 

 ééne snoode bedrijf voortjaagt naar het andere. De fijne, 

 meestal van een geelwitten dwarsband voorziene sprieten 

 zijn geen oogenblik in rust; het zijn de dragers van de, 

 bij uitnemendheid gevoelige tastzintuigen, die den bezitter, 

 beter dan de scherpste oogen, inlichten omtrent hetgeen 

 zich in zijn omgeving bevindt. 



Wij mogen, als we de zaak van menschelijk standpunt 

 bekijken, weinig sympathie gevoelen voor den modus ope- 

 randi der sluipwespen — zegt de naam het niet reeds?—, 

 het valt niet te ontkennen, dat ze in de hand der natuur 

 een krachtig middel zijn, om de overmatige ontwikkeling 

 van ander gedierte, speciaal van rupsen, tegen te gaan. 

 Ongelukkig de rups, die door een Sluipwesp wordt ondekt. 

 Eerst strijkt de laatste haar met de sprieten over don 

 rug; de rups schijnt dat niet onaangenaam te vinden, 

 reageert althans niet dadelijk erop. Dan worden de sata- 

 sche liefkozingen krachtiger; de rups begint gevaar te ver- 

 moeden, schudt met den kop heen en weer, heft het ach- 

 terlijf op en maakt bewegingen, alsof ze zich tracht te 

 verdedigen. Tevergeefs. Reeds heeft de wesp zich op haar 

 rug gezet, het geringde achterlijf gekromd, het uiteinde er- 

 van, waaraan zich de naaldvormige legboor bevindt, naar be- 

 neden gericht. Het gevaarlijke wapen wordt tastend ver- 

 plaatst, totdat het. tusschen de geledingen, een zachte ge- 

 makkelijk wendbare plek heeft gevonden. Dan wordt 

 het met kracht in het lichaam der rups gestoken ; de beide 

 scheden van de boor wijken een weinig uiteen en geven daar- 

 door aan de wesp gelegenheid, een ei (soms meerdere) in het 

 lichaam van haar slachtoffer te doen glijden. Daarmede 

 is het misdrijf gepleegd. De wesp vervolgt haar weg 

 en laat de rups verder aan haar lot over. Een treu- 

 rig lot; want haar zal het nooit gegeven zijn, als een 

 vroolijke, bontgekleurde vlinder in den zonneschijn rond 



