— 135 — 



te dartelen, of zich in het nachtelijk duister aan den nectar 

 van wielriekende bloemen te goed te doen ; zij is opge- 

 schreven ten doode. Dat wespenei toch zal in haar lichaam 

 het aanzijn geven aan eene larve, eene onaanzienlijke made, 

 die langzamerhand haar inwendige organen verteert. Wel- 

 dra begint voor de rups een kwijnend bestaan ; haar groei 

 is langzaam, haar bewegingen zijn traag. Soms brengt 

 ze het nog tot den toestand van pop, maar de parasiet 

 daarbinnen zet haar vernielingswerk voort, totdat ook 

 zij haar vollen wasdom heeft bereikt en binnen die pop 

 een andere vormt, waaruit zich weldra de wesp eener 

 nieuwe generatie npar buiten zal werken. Dikwijls echter 

 legt de rups het af, nog vóór zij is volgroeid en dan drin- 

 gen de madevormige wtspenlarven naar buiten en ver- 

 poppen zich in kleine, witte cocons op de uitdrogende 

 overblijfselen van hun slachtoffer. 



Het eerste heeft gewoonlijk plaats bij de echtte Ichneu- 

 moniden, het laatste bij de sluipwerpen van het geslacht 

 Microgaste?- en zijn verwanten, die hier evenzeer in groeten 

 getale zijn te vinden, maar in mindere mate onze aandacht 

 trekken, daai ze niet met uiterlijk schoon zijn bedeeld. Haar 

 kleur is veelal zwart of blauwzwart en hare bewegingen 

 zijn veel minder levendig. Toch steken ze nog gunstig af 

 bij de duisterlingen van het geslacht Ophion, die den nacht 

 voor hun booze daden afwachten en zich overdag in half 

 slapenden toestand aan de onderzijde van blaren ver- 

 schuilen. Het zijn vaalbruine, tamelijk groote en lang- 

 pootige moordenaars, die men gemakkelijk aan hun sikkel- 

 vormig, zijdelings afgeplat achterlijf kan herkennen. 



Niet minder opmerkelijk dan het bedrijf der Sluipwespen 

 is dat van vele Graafwespen. Zoo werd ik op zekeien 

 morgen in een tamelijk dicht gedeelte van het bosch plot- 

 seling verrast door een, in mijne nabijheid neersmakkend 

 voorwerp, dat tusschen het gevallen blad in beweging 

 bleef. Vermoedende, dat een jonge vogel uit zijn nest was 

 gevallen, trachtte ik de plek te naderen en bemerkte toen 



