— 140 — 



viert dan Oecophylla smaragdina, een groote, slanke, roode 

 mier, die in hefc bosch zeer veelvuldig, maar ook daarbuiten 

 in het geheel niet zeldzaam voorkomt. Het is eene op boo- 

 men en hooge kruiden levende soort, die gewoonlijk een 

 eenvoudig nest maakt door een aantal blaren met zand 

 deeltjes en speeksel aan elkaar te metselen ; dikwijls kiest 

 ze ook de groote, in het bosch algemeene Elettaria's en der- 

 gelijke planten (de zoogenaamde wilde gemberplanten) tot 

 woonplaats, waarvan zij dan een enkel, groot blad peperhuis- 

 vormig dicht vouwt. 



Men moet maar eens, bij het zoeken naar allerlei ge- 

 dierte, bij toeval zulk een door Oecoplmjlla' s bewoond blad 

 openmaken ! Als even zoovele razende Rolands stormen 

 de dieren dan naar buiten. Ze weten van woede niet, 

 wat ze doen en verkeeren blijkbaar in een toestand 

 van het hevigste paroxysme. De één slaat als een be- 

 zetene met kop of achterlijf tegen het blad en brengt 

 met een aantal collega's een duidelijk hoorbaar geluid 

 voort; een tweede bijt links en rechts in den blinde 

 om zich heen; een derde zit onbewegelijk met opgerich- 

 ten k^p en opengesperde kaken, alsof zijn drift hem 

 al een beroerte had bezorgd; een vierde eindelijk gesti- 

 culeert zich zelf van de been en rolt al spartelend op den 

 grond. En wee U, zoo het eenigen hunner gelukt is, den 

 rustverstoorder te lijf te gaan: als fijne haakjes planten 

 ze U hun kaken in de huid en laten zich liever in stukken 

 trekken, dan dat ze zouden loslaten! 



Dezelfde Elettaria^ die zulk een bende woestelingen her- 

 bergt, biedt in den regel een idyllisch verblijf aan een 

 jeugdig paar. Zooals den lezer vermoedelijk wel bekend 

 is, zijn bij alle gemberachtige planten, gelijk ook bij alle 

 wilde en gecultiveerde pisangsoorten, de jonge blaren pijp- 

 vormig opgerold, terwijl ze daarna den vorm aannemen 

 van een zeer spits peperhuis. Welnu, zoodra de opening 

 van dat peperhuis groot genoeg is, sluipen verliefde paren 



