DE BEHANDELING VAN HET PLANTMATERIAAL BIJ 

 DE CULTÜUH VAN HEVEA. BRASILIENSIS. 



De Hevea heeft zich in zeer korten tijd een niet onaanzien- 

 lijke plaats in de rij onzer cultuurplanten veroverd. Even- 

 als bij alle nieuwe cultures, zullen vfij aanvankelijk moe- 

 ten steunen op ervaringen en gegevens in andere landen 

 verkregen. 



In casu zijn het voornamelijk de Straits en Ceylon, welke 

 ons in hoofdzaak de richting aangeven, waarin de cultuur 

 van Hevea moet worden gedreven. Toch zij o er ook ten 

 onzent vele waarnemingen gedaan en proeven genomen, 

 waarmede de rubberplanters hun voordeel kunnen doen. 

 Ik wijs hier slechts op de talrijke publicaties omtrent : 

 „Cultuur, Tappingsmethoden, productie enz." welke succes- 

 sievelijk in tijdschriften als : Teysmannia^ Gultuurgids e.a. 

 zijn verschenen. 



Zeer weinig gegevens bezitten wij nog ten opzichte 

 van het plantraateriaal, dus van de jonge plant vóór de- 

 ze op hare blijvende standplaats komt. 



In het onderstaande zal ik trachten een overzicht te ge- 

 ven, van de voor- en nadeelen verbonden aan de verschillen- 

 de behandelingswijzen der bibit, en zulks op grond van de 

 in den Cultuurtuin opgedane ervaringen. 



Zooals bekend is, geschiedt de voortplanting van Hevea 

 vrijwel uitsluitend door middel van zaad. Wel deelt de beken- 

 de Hevea-specialiteit HERi5iiRT Wright mede, dat de eerste He- 

 vea planten te Peraden i va op Ceylon door stekken vermeer- 

 derd werden, doch deze methode werd blijkbaar niet meer toe- 

 gepast, toen bedoelde boomen zaad begonnen te produceeren. 



Ook de in die richting genomen proeven, gaven even als het 



