— 167 — 



imarcotteeren, in den Cultuurtuin steeds ongunstige resulta- 

 ten. Zelfs in een daartoe speciaal vervaardigd kweekbakje 

 baarden de proeven met stekken genomen steeds weer teleur- 

 stellingen. Volgens Weight werd destijds in Ceylon uitslui- 

 tend hout van éénjarige zaailingen als stekmateriaal gebruikt. 

 Naar aanleiding hiervan beproefde ik ten slotte, jonge zaai- 

 lingen te marcotteeren. Dit pogen werd met een ongedacht 

 succes bekroond. Oorspronkelijk werd de proef slechts op 

 een 55-tal planten genomen. De geraarcotteerde individuen 

 hadden een leeftijd van ongeveer 6 maanden. Na i 50 

 dagen had het meerendeel der alsdus behandelde planten 

 aan de bovenzijde van het wondvlak 3—5 dikke, vleezige 

 wortels gevormd. Successievelijk werden de gewortelde 

 tjangkokans afgesneden en voorloopig in potten geplaatst, 

 teneinde ze zoo nauwkeurig mogelijk te kunnen observeeren, 

 voornamelijk wat groei en vorming van het wortelgestel 

 betrof. 



Raadzaam is het de gewortelde plantendeelen niet te lang 

 aan de moederplant te laten; opgemerkt werd namelijk dat 

 de groeipunten van sommige uit de klappervezel stekende 

 wortels zwart werden en wegrotten, hetgeen natuurlijk een 

 stoornis in den groei dier organen te weeg brengt. Bij het 

 uitplanten dient men de uiterste zorg in acht fe nemen: 

 worden de marcottèn ruw behandeld, dan breken de dikke 

 brooze wortels tijdens het planten gemakkelijk af. 



Om deze reden verdient het dan ook aanbeveling, de 

 klappervezel bij het planten slechts een weinig los te maken, 

 dus aan den marcot te laten. Reeds na 2 — 3 weken had 

 het meerendeel dezer marcottèn de potten grootendeels 

 met hunne wortels gevuld, waarop zij in den vollen grond 

 werden overgeplant. 



Bij het overplanten bleek, dat zich aan de marcottèn 

 geen geprononceerden penwortel had ontwikkeld. 



Eenige der gemaakte wonden dreigden geheel door het 

 nieuw gevormde weefsel te worden overgroeid, zonder tot 

 wortelvorming te geraken. 



