— 243 — 



altijd een veelvoud van 3 c.M. De langszijden verdeelt 

 men door oppervlakkige zaagsneden evenwijdig aan de 

 opstaande kanten, in vlakken van 12 c.M. breedte. 



Nu begint men met het tafeltje te bedekken met een 

 stuk grof geweven stof, bijvoorbeeld een stuk van een 

 goenizak; daarop worden de opstaande zijden in elkander 

 gezet en nu giet men er de garabirbrij in. Een gedeelte 

 der vloeistof filtreert langzaam door het doek, maar veel 

 blijft in de poreuze gambirmassa terug. Het is duidelijk, 

 dat op deze wijze bereide gambir een grooter looizuurge- 

 halte moet bezitten, dan de gambir die door uitpersing 

 gezuiverd is; ook is de kleur ervan veel donkerder. 



Nadat de gambir lang genoeg gestaan heeft om geheel 

 vast te worden, neemt men de zijwanden uit eikanderen 

 schuift den koek met het doek en al waarop hij ligt, tot 

 aan den rand van het tafeltje en legt nu dunne touwtjes 

 langs de strepen van de zaagsneden, die zich in den koek 

 hébben afgeteekend, zoodat zij aan weerskanten lang uit- 

 steken. Daarna keert men den geheelen koek op een 

 tweede tafeltje om, waarop hij nu met de lange zijde en 

 de touwtjes naar onderen komt te rusten ; het doek wordt 

 daarna verwijderd en de uiteinden der touwtjes naar boven 

 geslagen tot aan de correspondeerende strepen op de zijde 

 die nu boven is. Door nu beide uiteinden van eenzelfde 

 touwtje recht naar boven te trekken, snijdt men door den 

 geheelen koek heen en verdeelt dezen in kleinere stukken, 

 die zich beter laten hanteeren. Vervolgens worden deze 

 in kuben van 3 cM. zijde gesneden, waarbij men zonder 

 bezwaar de derde zijde iets langer kan nemen". 



Men droogt als het weer dit toelaat meestal eerst in de 

 zon en plaatst hen daarna, zooals wij reeds zagen, in den 

 nok van het huis. 



De bladeren worden meestal tweemaal afgekookt en 

 daarna nog met water afgewasschen, voor men hen naar 

 den pepertuin brengt. Het waschwater wordt bij de af- 

 kooksels gevoegd. 



