— 251 — 



tweelippige bloemen hebben, deze behooren te huis in Mexico en 

 Noord-Amerika. Hiervan zijn er velen in cultuur, wij kweeken er 

 hier ook dikwijls in den Oostmoeson een paar soorten van, die 

 met haar eindstandige, betrekkellijk groote, roode bloemen, een zeer 

 mooi effect maken, van L. spl end ens en L. cardinalis zijn de bloemen 

 intensief rood. 



In de Afdeeling Hemipogon Nees, komen de laag blijvende soorten 

 raet meestal blauwe bloemen voor; daarvan worden de variëteiten 

 van Lohelia Erinus, die zeer kort en gedrongen groeien en met 

 kleine blauwe bloemen mild bloeien, dikwijls voor randen en kleine 

 vakjes in do Europeesche tuinen geplant. 



Van de nieuwste variëteit van dit soort L. Er. KathUen Mallard, 

 komt in onderstaand tijdschrift een gekleurde afbeelding voor. De 

 bloem is in vergelijking met de andere zeer groot en heeft een 

 schitterende blauwe kleur. De plant blijft kort en gedrongen en 

 is zeer mildbioeiend, als zij in bloei staat gelijkt het een blauwe 

 massa, zij is daarom bijzonder geschikt voor randen om perken. 



Boven heb ik het reeds gezegd, dat de vaiiëteiten van Lohelia 

 Erinus alleen voor de bovenlanden geschikt zijn en nog wel voor- 

 namelijk in den oostmoeson. In de kuststreken en ook boven als 

 het dikwijls zwaar regent mislukken de plantjes meebtal. 



{Gartenflora, Heft 23, 1906.) w. 



VARENS. 



(Nephrolepis.) 



Indien wij de Adiantums hier meer chevelures genoemd 

 uitzonderen, wordt weinig aan de teelt van varens gedaan. 

 Rotsen beplant met varens, varentuinen, zelfs collecties varens 

 in potten, treft men hier niet of ten minste hoogst zelden aan. 



Niettegenstaande Ned.-Indië, waar voor een groot deel een vochtig 

 warm klimaat heerscht, een varenland bij uitnemendheid is. Van 

 de reusachtige boomvarens met hunne imposante en sierlijke 

 groeiwijze, tot de elegante miniatuurplantjes, vindt men ze hier 

 in allerlei grootte en vormen. Overal treft men ze aan, tusschen 

 de steenen van muren, in oude waterputten, velen groeien epi- 

 phytisch op boomen, sommigen in de volle zon, anderen in min of 

 meer donkere schaduw. 



De meeste varens kunnen gemakkelijk gekweekt worden, men 



Tejsm. XVII I. 17 



