ZOÖLOGISCHE WANDELINGEN TE TJIBODAS. 



IV. 

 De Fauna van het Park. 



Kort na zonsopgang een wandeling te maken door den 

 Bergtuin te Tjibodas is een van de meest recreëerende 

 bezigheden, die men zich in Indië kan denken. De koele, 

 zelfs koude berglucht doet de, niet altijd even zachte hel- 

 lingen vergeten ; het panorama, dat men op sommige pun- 

 ten geniet, behoeft voor geen ander ter wereld onder te 

 doen en is aan afwisseling buitengewoon rijk. Daar is geen 

 sprake meer van het eentonige Indische groen, want de 

 kleur der plantenbedekking treedt geheel op den achtergrond 

 tegenover den totaal-aanblik der geheele landstreken, die 

 men overziet en die, naar gelang der gesteldheid van de 

 atmosfeer, een oneindige verscheidenheid van tinten kunnen 

 vertoonen. De grillig gevormde bergen van Krawang geven 

 een telkens varieerend aantal van profielen te zien en wan- 

 neer, zooals in de dagen van mijn verblijf te Tjibodas 

 meermalen gebeurde, slechts de toppen zichtbaar zijn en 

 het overige van die streek is bedekt door een dik wolken- 

 kleed, dat verblindend kan schitteren in de stralen der 

 raorgenzon, herinnert dat gedeelte van het vergezicht 

 levendig aan een kijkje op het Berner Oberland. 



Doch onze wandeling zou een zoölogische zijn. Wij wor- 

 den daaraan trouwens dadelijk herinnerd, wanneer wij bij 

 het verlaten van het woonhuis een oogenblik onze aan- 

 dacht wijden aan de omringende bloemperken. Dat zijn 

 geen bekenden uit het laagland, die daar, vooral op de 

 Dahlia's, met ijver stuifmeel verzamelen ; het zijn groote, 



Teysm XVI II. 18 



