— 299 — 



verzorging is, die de zich in de bessen vormende zaden 

 ten goede komt. Als men de voor zaaddragers bestemde 

 enten in den voedzaamsten bodem plant of de moeder- 

 boomen zelf flink van mest voorziet, geeft men als het 

 ware het uit den grond geputte voedsel aan de zaden en 

 kiemplantjes mede; in hun eerste ontwikkelingstijdperk op 

 de bedden profiteeren zij nog van het voedsel, dat de 

 moederboom opnam. Om dezelfde reden kieze men voor 

 zaaddragers planten, die zoo min moge door ziekten ver- 

 zwakt zijn. Men moet de verzorging der moederboomen 

 met die der bedden op één lijn stellen. 



Ten slotte blijft dan nog over het zaad van de moeder- 

 boomen te sorteeren. De kleine en misvormde boonen 

 worden verwijderd; het is duidelijk dat zware zaden krach- 

 tiger plantjes zullen opleveren, dan kleine lichte pitten. 



Hiermede ben ik aan het slot van mijn voordracht ge- 

 komen. Het spreekt van zelf, dat niet anders dan een 

 zeer vluchtig overzicht van de verschijnselen die met 

 selectie samenhangen, kon gegeven worden. Hen, die 

 wat meer van dit ook voor den practicus zoo interes* 

 santé gebied willen weten, kan ik verwijzen naar het 

 boek „Soorten en variëteiten" van Prof. Hugo de Veies 

 waaraan menig voorbeeld in het voorgaande ontleend werd. 



Op uiterst heldere wijze zijn daarin de vraagstukken 

 der erfelijkheid behandeld; frisch en boeiend geschreven, 

 is ook de vorm zeer aantrekkelijk. Geen boek is beter 

 in staat den leek van het wezen der erfelijkheid en varia- 

 biliteit zuivere voorstellingen te geven. 



Lezing, gehouden voor de Bezoekt Landhouio Vereeniging^ 

 het Algemeen Syndikaat voor BergcuUures en de Semarang- 

 Kedoe Planters Vereeniging. 



Teysm. XVIII. 20 



