- 313 — 



DE Jager in een brief aan Rumphius in 1683 reeds op die 

 soort doelt; hij zegt daarin, dat hij in Perzië en vooral 

 aan de kust van Koromandel groote velden doortrok van 

 een ongeveer 21/0 — 3 voet hoog gras, dat hij voor het 

 echte ScJioenanthum hield en waarvan de geur reeds van 

 verre, vooral 's nachts bij dauw of overdag bij regen, 

 merkbaar was. De naam Kamatci-piUu werd het eerst 

 vermeld in Samuel Brow^ne's Seventh Book of East- 

 Indian plants in 1702. Als geneesmiddel schijnt het door 

 de inboorlingen niet zeer op prijs gesteld te worden. 

 Browne zegt, dat het soms in hun afkooksels tegen koorts 

 gemengd wordt. 



C. cMsius deelde het lot van vele andere oliegrassen, 

 in zooverre dat het voortdurend met andere soorten, 

 vooral C. Schoencmthus^ verward werd. Petiver en Plukenet 

 maakten deze fout. Linnaeus en anderen volgden en 

 WiLLDENow schijnt zijn uitvoerige beschrijving van A. 

 Schoenanthus tenminste gedeeltelijk naar exemplaren van 

 het Kamatcigras opgesteld te hebben. Hoe groot de ver- 

 warring was, blijkt wel daaruit, dat zich in het herbarium 

 van W1LDENOW drie vellen bevinden met den naam A. 

 Schoenanthus. Twee daarvan zijn Kamatcigi'as. Het derde 

 vel bevat een pluim en bladeren van Lemongras of Sereh^ 

 een jonge pluim en eenige der bovenste bladeren van 

 het geneeskrachtige Schoenanthiim en een kleine bloeiwijze 

 van C. coloratus. 



WiGHT verspreidde eenige zijner exemplaren eveneens 

 onder den naam A. Schoenanthus. Andere stoi;d hij ter 

 bewerking af aan Nees en werden met Nees' benamingen 

 uitgedeeld. Onder deze grassen bevond zich ook Kamatci- 

 pillu., dat door Nees A. caesids /3 genoemd werd. Maar 

 ook andere nummers, tot verschillende soorten behoorend, 

 werden bij vergissing onder dien naam uitgedeeld; doch 

 de beschrijving van A. caesiiis., die eenige jaren later in 

 H00KER en Arnott's Botany of Beechey's voyage verscheen, 

 bestond uit een mengelmoes van al deze soorten. Later voegde 



