— 317 — 



komen, en deze maakte het in 17 8S bekend bIs Androjjogoii 

 muricatus^ welke naam door Roxburgh en de meeste 

 botanisten werd aangenomen. Later werd hij echter door 

 Hackel vervangen door Andropogon sqicarrosus^ een naam, 

 dien Linnaeus f. gaf aan een plant, die echter geen 

 Andropogon^ doch Chamaeraphis spinescens bleek te zijn. 



KoENiG merkt in een aanteekening op, dat de wortels 

 van dit gras een aangenamen geur verspreiden, als zij 

 nat gemaakt worden. Om deze eigenschap werden zij in 

 schermen en matten geweven, die over deuren gehangen 

 of in vensters gezet werden; door ze bij warm weer 

 dikwijls met water te besprenkelen, koelden zij af en 

 verspreidden een aangenamen geur. Eveneens werden 

 er waaiers van vervaardigd. De in poedervorm gebrachte 

 wortels vormden een bestanddeel van een abir of leuk- 

 poeder, dat door de Hindoes bij het Holifeest gebruikt 

 werd. Het Schoenanthuspoeder, dat Herbbert de Jager 

 te Golconda in de 2de helft der 17de eeuw in gebruik 

 vond, geleek veel op het Khaskhaspoeder. Hij deelt daar- 

 omtrent mee, dat het gebruikt werd om de handen te 

 wasschen, daar het zeer spoedig aan het water een aan- 

 genamen geur meedeelt, welke echter ophoudt, zoodra de 

 handen droog zijn. 



Hoewel het gras zeer lang bekend is, schijnt de bereiding 

 van de olie van betrekkelijk jongen datum te zijn, en 

 geschiedt voornamelijk in Europeesche stokerijen van in- 

 gevoerde wortels. 



12. Aiiclropogou odoratus Lisb. 



In Journ. Bomb. Nat. Hist. Soc. IV (1889), 123; VI, 68, 203; 

 HooK f. Fl. Brit. Ind. VII, 177. 



Verspreiding. Bombay, Thana- en Poonadistrikten. 



Olie. Niet in den handel. Samenstelling onbekend. 

 Soortelijk gewicht 0.931 (Dymock), 0.915 (Schimmel). Draai- 

 ingshoek: ^.d : — 22 75o (Dymock), — 23% 10' (Schimmel). 



