DE PRODUCTIVITEIT VAN PEPERRANKEN. 



DOOR 



Dr. P. J. S. Cramer. 



Het is lederen planter zeker wel bekend, dat men bij 

 peperranken van eenzelfde aanplant dikwijls sterke verschil- 

 len kan opmerken in productiviteit. Wanneer men door 

 een peperaanplant wandelt, kan men dikwijls waarnemen, 

 dat vlak naast elkaar planten voorkomen, waarvan de één 

 van onder tot boven vol hangt met trosjes, dicht bezet met 

 rijpende vruchten, terwijl de ander niet alleen minder 

 trosjes draagt, maar vooral in het aantal korrels per tros 

 bij de vorige achterstaat ; men vindt er niet een gesloten 

 massa vruchtjes bijeen, maar op een mager stoeltje is slechts 

 hier en daar een enkel zwellend vruchtje aan te treffen. 



Het spreekt vanzelf, dat zulk een plant maar een heel 

 klein aandeel tot den oogst bijbrengt. Nu is de vraag: 

 hoe komt het, dat die rank zoo weinig draagt? 



Het kan natuurlijk, dat uitwendige omstanuigheden de 

 oorzaak ervan zijn. In een koffieaanplant vindt men ook 

 sterke verschillen in de vruchtdracht tusschen de boomen 

 onderling, welke voor een deel zeker berusten op verschil- 

 len in de uitwendige omstandigheden: een straaltje zon 

 meer, een wat betere beschutting van de bloemen tegen regen 

 zal een grooter percentage van den bloei doen slagen. 



Maar het schijnt, dat bij peper de uitwendige voorwaar- 

 den toch niet de eenige factor zijn. Van planters hoorde 

 ik, dat het hen opgevallen was, hoe sommige ranken ieder 

 jaar volop produceerden, andere daarentegen nimmer zoo goed 

 hun plicht deden. In Engelsch-Indië schijnt men hetzelfde 

 opgemerkt te hebben. Het heeft aanleiding gegeven tot 



