— 347 — 



lijke en vrouwelijke planten mogen spreken, zooals men 

 die ook van pala en papaja onderscheiden kan. Evenals 

 bij laatstgenoemde soorten moeten dus, wil vruchtzetting 

 kunnen plaats vinden, mannelijke en vrouwelijke planten 

 bij elkaar voorkomen en terzelfdertijd bloeien. Daardoor 

 wordt het slagen van den bloei nog meer van het toeval 

 afhankelijk; men merkt dan ook op, dat, hoewel de wilde 

 peperstruiken soms zwaar met bessen beladen zijn, meestal 

 de aren verre van vol zijn en talrijke planten, de echte 

 mannetjes, nimmer een besje dragen. 



Bij het onderzoek van Barber is nu gebleken, dat in de 

 bloemen der gecultiveerde variëteiten wel bijna altijd 

 vruchtbeginsels aanwezig zijn, doch meeldraden ernaast 

 niet zelden ontbreken. Verder, dat de productiviteit van 

 een rank direct verband houdt met de aanwezigheid van 

 meeldraden, zoodat, wanneer er weinig meeldraden zijn, dit 

 dadelijk te zien is doordat de trossen aren slechts weinige 

 bessen dragen. 



Een variëteit raag dus alleen als best bestempeld worden, 

 wanneer alle bloemen der aren zoowel meeldraden als 

 stampers bevatten. Ik heb getracht de variëteiten, die in 

 den Cultuurtuin te Tjikeumeuh gekweekt worden, eens aan 

 dit kenmerk te toetsen. Van een daar onder den naam 

 Lampongpeper voorkomenden vorm bleken inderdaad de 

 aren vrij goed met bessen bezet te zijn en tevens de meeste 

 bloemen twee meeldraden te bezitten; niet zelden echter 

 kwamen in de aren ook uitsluitend mannelijke bloemen 

 voor. Over het algemeen echter kan men in Buitenzorg 

 moeilijk voldoende materiaal voor zulk een vergelijking 

 vinden; het klimaat schijnt hier weinig gunstig te zijn 

 voor peper en de planten zien er dan ook verre van 

 florissant uit. 



Hoe de bestuiving plaats vindt, is nog niet bekend. 

 Waarschijnlijk wordt het stuifmeel overgebracht door den 

 wind en daar de bloei ook in den regentijd plaats vindt^ 



Teysm. XVllI. ^ 23. 



