— 363 — 



Op verschillende plaatsen werden in de tuinen kleine 

 proefvelden genomen. 



De resultaten waren overal dezelfde en wel als volgt; 



Op een proefveld stonden den 15en April 800 heesters. 

 Hiervan waren er 311 door witte mieren aangetast. Deze 

 werden allen op de vorenaangegeven wijze behandeld en 

 daarna van een merkstok (adjir) voorzien. 



De volgende dagen werden telkens zoowel de niet aan- 

 getaste als de hierboven genoemde theestruiken zorgvuldig 

 nagezien. Er waren dan altijd nieuwaangetaste (onge- 

 merkte) planten te tellen ; onder de gemedicineerde exem- 

 plaren deed zich slechts bij hooge uitzondering een geval 

 voor, dat eene plant opnieuw door witte mieren was bezocht. 



Dit laatste moest dan vermoedelijk daaraan geweten 

 worden, dat een deel van den bodem nabij den wortelhals 

 niet met olie besprenkeld was. Hier zij aangestipt, dat 

 het niet zoo direct in het oog springt bij het nagaan van 

 het werk, tijdens dat dit geschiedt, of er met het water 

 voldoende olie uit de flesschen vloeit. Eerst later als het 

 water opgedroogd is, komen de vlekken, welke het residu 

 achterlaat, duidelijk te voorschijn. 



Na eene maand tijds waren in gemeld terrein totaal 

 een kleine honderd patiënten bijgekomen, terwijl er slechts 

 een dozijn planten te tellen vielen, die, na eenmaal behan- 

 deld te zijn, opnieuw van de vraatzucht der witte mieren 

 hadden te lijden. 



Deze verhouding is nog al sprekend. 



Langzamerhand traden thans echter de blijken te voor- 

 schijn, dat het desinfecteerende middel zijne kracht verloor ; 

 't zij door verdamping of afspoeling van de olie. 



Zoodoende kwam ik tot de gevolgtrekking: dat, wan- 

 neer de heesters in de theetuinen op de omschreven wijze 

 behandeld worden, men kans heeft deze planten gedurende 

 ongeveer eene maand voor de vernielende aanvallen van 

 \itte mieren te vrijwaren. 



Het behoeft wel niet gezegd, dat voor bedoeld werk 



Teysm. XVIIf. 24 



