hebben. Er doen zich in de cultuur van talijke planten verschijn- 

 selen voor, die de wetenschap nog niet verklaard heeft, maar die 

 aan eene dergelijke symbiose doen denken. Zoo groeien Azalea's, 

 Camellia 's en dergelijke potplanten slechts welig in aarde van 

 bepaalde herkomst, neemt men anderen grond, die geheel dezelfde 

 physische en chemische eigenschappen heeft, dan zullen zij daarin 

 minder welig groeien. 



Uit het medegedeelde blijkt duidelijk, dat er nog een aan- 

 tal factoren, behalve de bemesting der planten, in aanmerking 

 komen om deze behoorlijk te doen groeien. Niettemin is het een 

 feit, dat vele onzer potplanten in hunne gewone aarde te weinig 

 van de drie hoofdbestanddeelen der voeding : stikstof, kalium en phos- 

 phorzuur vinden. Zonder twijfel zullen vooral de snelgroeiende ge- 

 wassen als: Coleus, Fuchsia's, Pelargoniums en dergelijke na 

 toevoeging in de aarde dier stoffen tot krachtiger groei en betere 

 ontwikkeling geraken. Een juiste keuze der preparaten waarmede 

 men bemest, en een grondige kennis van de eigenschappen en van 

 de werking dier stoffen op bepaalde grondsoorten en planten, is 

 een conditie voor het verkrijgen van gunstige resultaten. 



Hierbij eenige opmerkingen, die op jarenlange ervaring berusten. 

 Hoornspaanders of hoornmeel is niet slechts voor bladplanten, maar 

 voor potcultuur zeker een der beste meststoffen. Terwijl beender- 

 meel te langzaam vergaat, doen eerstgenoemde het snel genoeg om de 

 potplanten gedurende een half jaar of langer aan de gewenschto 

 voedingstoffen, tenminste aan stikstof en phosphorzuur, te helpen. 

 Hier ontbreekt echter kalium en daarJoor wordt het duidelijk, dat 

 de begieting met de kalirijke gier, hier zeer van pas komt. In 

 plaats hiervan zou men een zeer verdunde oplossing: b. v. 1 • 

 1000 van de stikstofhoudendo Chilisalpeter of van een 40°/^ kali- 

 zout kunnen gebruiken. Het vermengen dezer zouten met den grond, 

 voor men er in plant, zooals zulks gewoonlijk met hoornspaandors 

 geschiedt, zou verkeerd uitkomen, omdat zij bij het begieten der 

 bloempotten, voor een groot deel weggespoeld worden. 



Het is niet noodig bij de gier kali te voegen, daarentegen is zij 

 arm aan phosphorzuur en waar het om de productie van bloemen 

 of vruchten te doen is, heeft het zijn nut deze stof er bij te voegen. 

 Men lost daarvoor wat superphosphaat in de gier op. Niet zooals 

 wel aangegeven wordt 1 kg. d. i. 1000 gr. op een gieter water, 

 maar 10 of hoogstens 20 gr. op een gieter water van 10 L. in- 



