— 376 — 



Vooral in ons tropisch klimaat zijn het sierlijke en in de cultuur 

 weinig eiseheode planten, die nog het voordeel hebben, in niet te 

 donkere schaduw goed te groeien en mild te bloeien. Dit voor- 

 deel is niet te onderschatten, omdat de meeste onzer fraaibloeiende 

 planten, niet in de schaduw willen groeien. 



Er zijn eenige soorten, die wat stijf in hunne vormen zijn en 

 men wel eens metalen planten neemt, en al is deze naam niet 

 geheel onverdiend, toch voldoen ook deze, mits niet te veel, zeer 

 goed in don tuin, en wordt door de fraaie vormen en schitterende 

 kleuren der bloeiwijzen veel goed gemaakt. 



In onderstaand tijdschrift worden eenige planten besproken, die 

 allerminst kunnen beschuldigd worden stijve vormen te hebben, en 

 die wij in den Botanischen tuin sinds jaren kweeken. 



Het geslacht Pltcalrnia bestaat uit een groot aantal soorten, 

 waarvan de meeste üinke, krachtige planten vormen, met smalle, 

 lange, sierlijk omgebogen bladeren, terwijl de bloemen van sommige 

 in lange aren en van andere in lange pluimen staan en zich 

 meestal met schitterende kleuren tooien. 



Er zijn ook kleine teerdere soorten onder, die beter in potten 

 kunnen gekweekt worden. Deze zijn voor de cultuur in serres in 

 Europa geschikt, terwijl wij in onze tuinen beter met de sterkere, 

 ietwat grovere planten opschieten. 



Onder de soorten, die in genoemd opstel besproken worden, zijn 

 er die wij niet bezitten, o.a Pitcairnia punicea, die de groeiwijze 

 heeft van een kleine Dracaena, zooals Dr. gracilis. Het blad is 

 smal, licht, sierlijk en aan den onderkant iets zilverachtig, 

 terwijl de bovenzijde glanzend donkergroen is. De bloemstengels 

 komen uit dit groen te voorschijn; zij worden 20 cm. lang en zijn 

 bezet met kersroode bloempjes. 



PVcairnia miiscosa is nog fijner en eleganter; in een mooien vaas- 

 pot, te samen geplant met Adiamtums en een paar mildbloeiende 

 Begonia semperflorens, verkrijgt men een sierlijk geheel. 



Pitcairnia corallina moet blijkbaar in haar vaderland epiphitisch 

 groeien, zooals trouwens verscheidene Bromeliaceeën, waarvan men 

 in den tuin geheele boomstammen mede bedekt ziet. Genoemde 

 P. c. laat de bloemstengels veel lager hangen dan den voet van de 

 plant. De bladeren hebben dikwijls 1.20 M. lengte en zijn circa 

 20 cm. breed ; de bloemen hebben eene helderroode kleur en zijn 

 slechts aan eene zijde van den stengelg eplaatst. 



