ZOÖLOGISCHE WANDELINGEN TE TJIBODAS. 



VI. 



De Fauna van den Boschrand. 

 {Slot). 



De dichterlijke mythe, die ons de godin van schoonheid 

 en liefde voorstelt als geboren aan het strand der zee 

 uit het schuim der aanrollende golven, heeft evenzeer recht 

 op een deel van onze aandacht als de sobere voorstelling 

 van het oude scheppingsverhaal, dat ons spreekt van een 

 aanvankelijk woesten en ledigen bajert. 



Het zal niemand bevreemden, die bekend is, met de 

 majestueuze grootschheid van het tropische hooggebergte, 

 dat de laatste voorstelling mij meermalen voor den geest 

 kwam bij het aanschouwen diertrotsche berggevaarten met 

 hun onpeilbare diepten en kloven, voortgebracht door on- 

 gebreidelde natuurkrachten, die schijnbaar tot rust zijn 

 gekomen, maar in werkelijkheid niet meer noodig hebben 

 dan een toevalligen samenloop van eenige omstandigheden, 

 om zich op even geweldige wijze te manifesteeren als 

 ten dage der wording van onze planeet. 



Maar ook, wie in de golvende kruinen van het bergwoud 

 een zee vermag te zien met een even onrustig oppervlak 

 als de „veelbewogene" der Homerische heldendichten, zal 

 zich niet kunnen onttrekken aan den indruk, dat de grootste 

 intensiteit van plantaardig en dierlijk leven door die groene 

 golven wordt gedragen en dat, zoodra de bergwind ze in 

 deining brengt, elk hunner bewegingen een deel daarvan 

 als het ware doet aanspoelen aan den rand van het woud. 

 Daarom, wie de oorspronkelijke tropische natuur wil zien 

 in al haar rijkdom aan leven en schoonheid, hij dringe 



Teysra. XVIII. 26 



