— 400 — 



schijnen de bezitters, om toch eenigermate van zulke om- 

 slachtige organen te profiteeren, ze niet zelden als 

 een soort van speelgoed te gebruiken. Ze laten zich 

 dan er op doorzakken, heffen zich weer snel in de hoog- 

 te en herhalen deze bewegingen geruimen tijd, gelijk 

 kinderen, die op een dunne, doorzwiepende lat zitten te 

 wippen. De soort echter, die ik hier op het oog heb, doet 

 nog anders; de dieren geven elkaar twee of drie pooten en 

 vormen zoodoende een keten, waarvan de beide uiterste 

 individuen op een blad of ander voorwerp zitten, en de 

 rest in de lucht hangt. Van tijd tot tijd nu komt er een 

 heen en weer gaande beweging in een van die uiterste 

 dieren, welke beweging zich spoedig door den geheelen 

 keten voortzet; er wordt een formeel „patertje" gedanst ! 

 Dat ze elkaar slechts zeer los vasthouden, blijkt uit het 

 feit, dat een weinig tabaksrook de geheele, vroolijke bende 

 naar alle richtingen doet uiteenstuiven. 



Een andere groep van insecten, die hier, meer dan elders 

 is vertegenwoordigd, is die der Bloemwantsen {Capsidae\ 

 die op Java een slechten naam heeft, omdat de schadelijke 

 roestdiertjes van thee, kina en cacao ertoe behooren. Maar 

 in deze omgeving behoeft men ze niet met een vijandig 

 oog aan te zien ; men ontdekt slechts sporadisch op bloemen 

 en blaren de gevolgen van hun optreden, die zich als kleine, 

 donkere vlekjes voordoen. De diertjes zijn over het alge- 

 meen schuw en voortdurend op hunne hoede, getuige de 

 houding der sprieten, die in een boog naar boven en ter 

 zijde zijn uitgestrekt. Jk maak van deze houding op- 

 zettelijk melding, omdat zij mij eens op een dwaalspoor 

 heeft gebracht. Op zeker gedeelte van den rand van het 

 bosch namelijk trof ik in vrij groot aantal een insect aan, 

 dat ik om zijn habitus en zijn houding van de sprieten 

 voor een bleekgroene bloemwants hield. Toen ik er echter 

 een wilde grijpen, was het met een plotselingen sprong 

 verdwenen. Het moest dus iets anders zijn, maar wat 

 dan? Niet gering was mijn verbazing, toen ik, na een 



