KUNSTMATIGE INDIGO, RUBBER ENZ. 



Onlangs werd mijn oordeel gevraagd over de vooruit- 

 zichten voor een kunstmatige bereiding van rubber en 

 het is naar aanleiding daarvan, dat ik die zaak in dit 

 tijdschrift ter sprake wilde brengen. Daarbij wilde ik mij 

 niet uitsluitend bij de rubber bepalen, maar meer in het 

 algemeen het een en ander vertellen over de kunstmatige 

 bereiding van natuurproducten, over de ontwikkeling van 

 de synthetische scheikunde. De eerste titel heb ik niet 

 gekozen, omdat ik vreesde, dat men dan dadelijk niet zou 

 begrijpen, waar het over zou gaan en de tweede titel 

 kwam mij te geschikt voor om de lezers af te schrikken. 

 Daarom plaatste ik boven dit artikeltje eenvoudig het 

 opschrift: Kunstmatige indigo, rubber enz. De belang- 

 stelling van de planters in rubber is tegenwoordig zoo 

 groot, dat ik dan althans verzekerd kon zijn, dat men er 

 een oogje in zou werpen en het niet direct als te geleerd 

 over zou slaan. 



Ik heb mij werkelijk voorgenomen mijn beschouwingen 

 niet te geleerd te doen zijn, om een beetje laag bij den 

 grond te blijven en een zooveel mogelijk populair overzicht 

 te geven van hetgeen de scheikunde op het gebied van 

 de organische stoffen tegenwoordig vermag. 



De lezer zal vragen, wat zijn organische stoften en hoe 

 komt men er toe die naam te gebruiken? 



Om dan met het tweede gedeelte van de vraag te begin- 

 nen, de naam organische stoffen dateert nog uit den tijd, 

 dat onze kennis van deze stoffen nog op een vrij laag 

 peil stond, toen men nog meende, dat deze stoffen uitslui- 



