— 417 — 



bruikbaar was. Dat dit direct een enorm voordeel op- 

 levert, moge uit het volgende blijken. Bij den omvang 

 van de phtaalzuurproductie van de straks genoemde Farb- 

 werke in 1900 ontstaan als bijproduct 35— 40.000 ton zwa- 

 veligzuur, die nu weer gewoQnen kunnen worden en anders 

 verloren zouden zijn gegaan. 



Wel beschouwd heeft men daardoor bereikt, dat men 

 de naphtaline met behulp van de zuurstof van de lucht 

 oxydeert, waarbij het zwavelzuur alleen als hulpmiddel 

 fungeert, om die zuurstof over te dragen. 



Een van de moeilijkste zaken was verder nog het smel- 

 ten van het glycocol met bijtende kali, waardoor een 

 kleurlooze verbinding ontstaat, die bij het doorvoeren van 

 lucht in indigo wordt omgezet. Voor dit deel van de 

 bewerking moesten nieuwe apparaten worden uitgedacht en 

 geprobeerd. 



Sedert Juli 1897 is het ten slotte gelukt indigo tegen 

 zoodanigen prijs te leveren, dat men zelfs bij de laagst 

 bekende prijzen van de indigomarkt kan blijven concu- 

 reeren. Er zijn thans 10 jaar verloopen en hoewel er nog 

 geen kwestie van is, dat de natuurlijke indigo geheel 

 verdrongen is, kunnen we toch wel constateeren, dat in 

 dien tijd de indigoverbouw zoowel in Engelsch Indië als 

 hier op Java belangrijk is ingekrompen. 



(Wordt vervolgd). 



Gorter. 



