DE CHRYSANTHEMUM-CULTUUR IN JAPAN. 



Het tijdstip waarop meu zich ia Japan voor liet eerst op de 

 teelt vaa Chrysanthen toelegde, is niet met zekerheid te bepalen. 

 Het moet echter reeds voor de derde eeuw onzer jaartelling geweest 

 zijn. daar in de geschiedenis en ook ia de poësie van die periode 

 de naam dezer plant reeds genoemd wordt. Zoo zou het Koreaansche 

 Hof in 313 eenige planten van een geelbloemige Chrysanth aan 

 den Japanschen keizer Nintoku geschonken hebben. Reeds in de 

 zestiende eeuw stond de Chrysanthen-cultuur in Japan op een groote 

 hoogte, want uit dien tijd stamt een mooi schilderstuk, nog in het 

 bezit van Markies Takatsukasa, dat een Chrysanthen-tuin voorstelt, 

 die te Tokio aangelegd was. Op de groote tentoonstelling van 1900 

 te Parijs, werd er een copie van geëxposeerd, die algemeen opzien 

 verwekte en waaruit bleek, dat men na dien tijd niet is vooruitgegaan. 



Wat betreft de oorsprong der Japansche Chrysanthemum, zoo 

 zullen zij wel ontstaan zijn uit kruisingen der onderstaan de wild- 

 groeiende soorten : 



1 Ko-hamagiku, Chrysanthemum arctieum. 



2. Abura-giku, „ indicum. 



3. Hama-giku, „ nipponicum. 



4. Isu-giku, „ marginatum. 



5. Iwa-giku, „ pallasianum var. japonioum. 



6. Yamagiku, „ sinense var. japonicum. 

 No. 1, 3 en 6 komen het dichtst bij de thans gekweekte soorten. 

 In geheel Japan, van Kinshyu in het zuiden tot Hokkaido in 



het noorden, is de Chrysanth algemeen. Naar den smaak worden 

 op de verschillende plaatsen slechts eenige bepaalde variëteiten ge- 

 kweekt ; slechts in de keizerlijke tuinen en in die van Graaf ()kuma 

 te Tokio worden alle variëteiten in groote volkomenheid geteeld. 



De voornaamste in Japan gekweekte verscheidenheden zijn: 

 0-Giku met zeor groote bloemen, die men in Europa gewoonlijk 

 de jajjansche Chrysanth noemt. 



De bloemen met pijpvormige bloemblaadjes worden door de 



