— 433 — 



de schilderachtige landingsplaats van een vroeger belangrijk 

 indianendorp, het z.g. Caraacussa. Hier hoopte ik een aantal 

 dragers mede te kunnen nemen. Er waren echter vpeinig men- 

 schen ; men gaf mij de troost, dat ik te Potaring, een drie dagreizen 

 hooger gelegen plaats, beter zou slagen. Inderdaad kwamen wij 

 drie dagen later op genoemde vestiging aan. Het ligt in een 

 open plek midden in het oerbosch, men vindt hier aanplantingen 

 van cassave, pisang, watermeloenen en dergelijke. Hier gelukte 

 het mij eenige indianen voor dragers te engageeren. Van Potaring 

 gingen wij de, aan den rechterkant van de Massaruni mondende 

 zijrivier Curnbung op, en bereikten na twee dagen den grooten 

 Mecrebeh waterval, die een eind maakte aan het verdere transport 

 te water. Hier zonden wij de boot terug, met opdracht aan den 

 kapitein, ongeveer in midden December met een grootere bark 

 weder hier te zijn, om ons af te halen. 



Terwijl ik nog op meer indianen wachtte, die, zooals Seidler 

 beweerde, overal aan de oevers van den Curnbung woonden, 

 werden de vulgende drie dagen gebruikt om al de goederen in 

 kleine, circa 70 pond zware draaglasten om te pakken, die op 

 den rug gedragen konden worden ; wij vonden echter slechts wei- 

 nig dragers. Den 1 9en October vertrokken wij met 18 dragers, 

 die allen zwaar beladen waren, en waren verplicht nog goederen 

 voor 12 dragers achter te laten. Wij moesten het Curnbung-ge- 

 bergte overtrekken en nog stijf van het dagenlange zitten in de 

 prauw, kwamen wij voor een bijna loodrechte rots, waar we over 

 heen moesten. Yier lange dagen liepen we nu door het oerbosch, 

 altijd in half donker, over groote steenen, wortels en stammen 

 van allerlei grootte en vorm. Men kan zich moeilijk iets ver- 

 moeienders voorstellen als een dergelijke dagenlang durende mars 

 in een verstikkende hitte, onder een dicht loofdak, dat te weinig 

 licht en doorstraling van lucht doorlaat. Daarbij moet men altijd 

 met de meeste oplettendheid zien waar men den voet neerzet, 

 om niet in het dichte netwerk van boomwortels, verraderlijk 

 met afgevallen bladeren bedekt, verward te geraken, terwijl tal 

 van lianen, slingerplanten, takken van heesters en boomen den 

 wandelaar omvatten en tegenhouden. Eindelijk op den morgen 

 van den 4en dag hoorden wij in de verte het aangename geluid 

 van een waterval, en tegen den middag bereikten we den oever 

 van den Membaroe, nadat wij een helling waren afgedaald, bijna 



