— 436 — 



met goudgele bloemen tooiden. In de nabijheid vonden wij nog 

 Epidendrum Schomhiivgldaiium, met donkevroode bloemen. Een 

 boschje werd gevormd door mooie roodbloeiende Jnsticiu's, vermengd 

 met Aholhoda sceptrum. Overal in de verte zagen we do trotsche 

 palm Mauritia flexuosa, kortom het was een bijzonder mooi en 

 interessant landschap. Wij besloten om in de nabijheid van die 

 boomeilanden eenige dagen te rusten, ook omdat Seydler mij zeide, 

 dat hij hier indertijd een groote hoeveelheid Cattleya Laurenceana 

 verzameld bad. En werkelijk vonden wij er, maar niet veel, de 

 room was van de boter gehaald, met veel moeite brachten wij 5 a 600 

 planten bij elkaar. Wij lieten deze op een geraamte gebonden en 

 met boombladeren beschut achter en gingen den 7en November 

 verder, terwijl wij verplicht waren een gedeelte onzer goederen 

 onder bewaking achter te laten, daar eenige onzer lieden verklaar- 

 den zich niet verder in het gebied van een stam, Avaarmede zij in 

 oorlog waren, te wagen. Na een driedaagschen, nog al bezwaarlijken 

 marsch over steenachtig en heuvelachtig terrein, bereikten wij het 

 eerste dorp van den Aremma-stam, Waibena genaamd, waarvan het 

 oude hoofd ons hartelijk verwelkomde; hij herinnerde er ons aan, hoo 

 hij vroegere reizigers zooals: Appron, Whiteley en Burke geholpen had. 



Hij zond dadelijk eenige van zijne mannen, om het door ons 

 achtergelatene te halen en beloofde ons alle beschikbare levens- 

 middelen naar het einddoel onzer reis, Roraima, to zerden, dat in 

 nog slechts twee dagen reizen te bereiken was. Wij vonden vlak 

 bij de plek van ons kamp Cattleya's op de boomen, en verzochten 

 dientengevolge aan het hoofd, gedurende onze afwezigheid, zooveel 

 mogelijk van die planten to laten verzamelen. In onze verwachting, 

 dat wij hier een rijken oogst zouden vinden, werden wij later 

 treurig bedrogen. 



Bij het verder gaan, moesten wij een berg beklimmen, zoo steil 

 als we er nog geen ontmoet hadden en bereikten doodop den vol- 

 genden avond eindelijk Torvata op Braziliaansch gebied ; het was 

 op een kleine hoogte gelegen, aan de zuidelijke helling van de 

 Roraima, Avaarvan het door de smalle, doch diepe Kukenaamrivier 

 gescheiden is. 



De tijding van onze aankomst was ons vooruitgeijld: aan den 

 ingang van zijne hut stond te midden van zijne talrijke familie- 

 leden en van de hoogwaardigheidsbekleeders, het oude hoofd, de 

 koning van Roraima, zooals hij zich laat noemen, om ons to ver- 



