— 439 — 

 WEGEN EN PADEN IN OPENBARE TUINEN. 



In onderstaand tijdschrift komt een en ander voor over voetpaden 

 in publieke parken en tuinen. Wij weten bij ondervinding hoeveel 

 moeite en kosten de Engelschen zich dikwijls getroosten, om goede 

 wegen en paden te maken. Uitgezonderd in onze groote steden, 

 waar in de laatste jaren door het gebruik der stoomwals onze 

 groote wegen daar tenminste goed zijn en nu men eens aan goede 

 wegen gewoon is, eischt het publiek dat er niets aan ontbreekt, 

 zij moeten nu bijna volmaakt zijn. En let er eens op, hoe publiek 

 zijn eigen wegen onderhoudt, let op de wegen en paden op de 

 erven en tuinen, heel dikwijls liggen daar eenvoudig een partij 

 grof grint, soms maar wat steenen, waarover men bijna niet kan 

 loopen. Men ziet dan ook niet zelden het vreemde geval, dat 

 het pad eenvoudig dienst doet als bewaarplaats van steenen, terwijl 

 men over het ernaast liggende grasveld wandelt en dit eigenlijk 

 als voetpad gebruikt. Eerst de paden en wegen op eigen terrein 

 in orde gemaakt en daarna aanmerkingen maken op de publieke 

 wegen. 



Wij hebben hier niet veel anders om onze wegen te verharden 

 als riviergrint, dat kan trouwens ook heel goed zijn, maar op 

 hellende wegen en bij zwaren regen, verdwijnt het bijna evenzoo 

 snel als men het er op brengt. Toen ik hier bijna veertig jaren 

 geleden aankwam, en de wegen allen met vrij grof grint bedekt 

 waren, waagde ik de opmerking of het niet beter was daar wat 

 fijner materiaal op te brengen, zoodat men er kon wandelen. Ik 

 kreeg echter geen vriendelijk antwoord, dat spoelt dadelijk weg, 

 de grintsteenen moeten zoo groot en zwaar zijn, dat het regen- 

 water ze onmogelijk weg kan voeren. 



Nog geen tien jaren is het geleden, toen bezaten we hier geen 

 stoomwals en werden de groote wegen ook nu en dan begrint met 

 keien, het publiek werd dan geinviteerd om deze met hunne 

 rijtuigen in den weg te rijden. Er was niets aan te doen, men 

 moest er over; in dien tijd hoorde ik de meening opperen, of de 

 Ingenieur B. O. W. misschien een compagnieschap had met 

 de wagenmakers, want er viel dan nog al eens wat te repareeren. 



In dien toestand is veel verbetering gekomen; de groote wegen 

 verkeeren over 't algemeen in goeden toestand, met de kleinere 

 wegen en voetpaden, waar men niet met den stoomwals kan komen, 



