— 468 — 



positie van den heer Emile Grisard benijden en dit verkapt 

 monopolie niet kunnen billijken, overhel algemeen met het 

 Antwerpsche systeem ingenomen. Fransche makelaars en 

 industrieelen hebben het volgende tegen de Antwerpsche 

 markt. Volgens hen heeft de beschrijving en classificatie 

 der perceelen, het werk van den makelaar, geen waardei 

 omdat alle partijen bijna altijd op monsters worden ge- 

 kocht. Paracaoutchouc vormt echter eene uitzondering. 

 Verder verkeeren de plaatselijke koopers in gunstiger 

 conditie dan zij, die veraf wonen. De eerste kunnen hun 

 inschrijvingsbiljetten tot op het laatste oogenblik uitstel- 

 len en zoodoende nog profiteeren van de jongste berichten. 

 Voorts kunnen de belangrijkste huizen van Antwerpen 

 zich aaneensluiten en door gefingeerde verkoopen de no- 

 teeringen in hun voordeel doen schommelen. Ten slotte 

 zijn de verkoopkosten, ten gevolge van het ingewikkelde 

 systeem van verkoopen, onevenredig hoog, dikwijls 5 pCt. 

 van de waarde van de verkochte partijen. 



2e. Bij vrije verkoop na taxatie. 



De importeur laat de partijen, welke hij wenscht te ver- 

 koopen, door den makelaar taxeeren en biedt ze dan te 

 koop aan. Gewoonlijk wordt deze wijze van verkoopen 

 niet gevolgd, enkel in de gevallen, dat men voor eene aan- 

 houdende daling beducht is. 



3e. Bij vrijen verkoop. 



Deze geschieden geheel buiten den makelaar om. De plaat- 

 selijke importeurs brengen deze wijze van doen niet in prak- 

 tijk, althans volgens hun zeggen. Overigens zijn de fabrikan- 

 ten, aan wie men direct zou willen verkoopen, er op uit om 

 die aangeboden partijen met de laagste prijs te betalen. 



Op de markt te Havre worden jaarlijks 5000 tonnen 

 caoutchouc omgezet. Het grootste deel hiervan gaat naar 

 Parijs of naar de Fransche fabrikanten. 



Het artikel wordt verkocht door bemiddeling van en- 

 kele makelaars. 



De markt te Hamburg is van zekere beteekenis, doch 



