495 



en sterk met protoplasma gevulde cellen. Het andere ge- 

 deelte bestaat uit een lange haarcel, die op de eene zijde aan 

 dit kussen bevestigd is. Deze haarcel is zeer lang, maar is 

 op Fig. 5 slechts gedeeltelijk te zien. Zij heeft dikke wan- 

 den, en staat niet loodrecht, maar onder een hoek van onge- 

 veer 60°. Wanneer een msekt over het blad kruipt, moet het 

 tegen deze haren stoeten. De lange haarcel is door zijne ster- 

 ke en dikke wanden vrij stevig, en laat zich niet buigen. 

 Het gevolg is, dat ze als een hefboom op het celkus- 



sen aan den voet van het 

 haar werkt. Dit zijn nu gevoe- 

 lige cellen, en het gevolg is, dat 

 het blad dichtslaat, wellicht om 

 daardoor de insekcen te ver- 

 schrikken, zoodat ze wegvliegen 

 in plaats van het blad onge- 

 stoord op te vreten. Door deze in- 

 richting van het voelbaar wordt 

 duidelijk gestreefd naar eene 

 versterking van den druk, door 

 Lengtesnede door den voet het insekt veroorzaakt; hiertoe 

 van een gevoelsborstel van dient het lange hefboomhaar. 



Er is bij dit gevoelsorgaan dus 

 duidelijk een werkverdeeling tus- 

 schen den y,stimuIator" en de gevoelcellen waar te nemen. 

 Ten slotte zullen wij een van de meest ontwikkelde 

 voelorganen beschrijven, namelijk de gevoelsborstels van 

 de amerikaansche ^Yliegenvanger" (Dionaea muscipula), 

 Fig. 6 geeft een voorstelling van deze plant. Het blad 

 bestaat uit twee gedeelten, die gemakkelijk om den mid- 

 dennerf tegen elkaar kunnen buigen. . Deze buiging ge- 

 schiedt vrij vlug, zoodat de twee bladhelften nagenoeg 

 tegen elkaar klappen. Dit gebeurt, wanneer een van de 

 drie lange borstel tjes, welke op elk der twee bladhelften 

 zitten, aangeraakt wordt. Is het een vlieg, een mier of 

 een ander klein beest, die ertegen geloopen is, dan wordt 



Biophytum sensitivnm 



Sterk vergroot 



