- 503 



MgÏÏMm 



yém^m 



volkomen als verzamellens werken kan. Dat is een kleine^ 

 biconvexe lens, dikwijls heel regelmatig gevormd, zooals 

 Fig. 12 aantoont, dikwijls wel is waar ook iets raeei 

 onregelmatig, maar altijd met hetzelfde grondprincipe. De 

 inhoud van deze cel is helder als water, en, wat zeer 

 opvallend is, sterker lichtbrekend dan de inhoud van de 

 andere cellen. Met andere woorden, hier is een hoogst 



volkomen ooglens gevormd. 

 /^^. /? Nemen wij ter vergelijking 



een oog van een laag staand 

 dier, een Rhopalonema, een 

 soort zeekwal. Wij zien 

 (Fig. 1. bij 1) een lens, en 

 daaronder een pigmentlaag 

 (bij oc), maar dat is ook 

 alles. Het verschil tusschen 

 dit oog en het oog bij Fit- 

 tonia is lang niet zoo groot 

 als de overeenkomst. 



Wij hebben dus nu ge- 

 zien, dat de planten wei 

 zintuigen hebben ; men kent reeds drie verschillende soor- 

 ten: orienteeringsorganen, gevoelsorganen voor prikkeling 

 door aanraking, en oogen. Wij hebben ook gezien, dat de 

 ontwikkeling van deze organen bij de planten in vele 

 opzichten overeenkomen met dezelfde organen bij de dieren. 

 Of het gelukken zal nog andere zintuigen bij de planten 

 te vinden, moet de toekomst leeren, maar het is niet 

 onwaarschijnlijk, dat de planten nog vele andere zinnen 

 bezitten, zooals b. v. smaak en een zeker gevoel, waardoor 

 planten door voorwerpen, welke zij in 't geheel niet 

 aanraken, of aangetrokken of weggestooten worden („Fern- 

 wirkung"). De grens tusschen dieren en planten is door 

 deze moderne onderzoekingen weer gedeeltelijk uitgewischt, 

 of beter gezegd, men ziet duidelijker en duidelijker, dat er 

 in 't geheel geen grens bestaat tusschen deze twee „rijken". 



Hj. Jensen. 



Ooglens (Ocel) van Pittonia 

 Verschaffeltii. 



Sterk vergroot. 



