— 505 — 



het is alles voetstoots voor goede munt aan te nemen, 

 even onverantwoordelijk zou het zijn, zijne opmerkingen 

 met een minachtend schouderophalen voorbij te gaan, want 

 in elk geval is hij toch de man van jarenlange ondervinding. 



Aanleiding tot het schrijven van het voorgaande was 

 het volgende. 



In Januari j. 1. werd naar aanleiding van de belangrijke 

 ziekte, welke in de omgeving van Buitenzorg o. a. op de 

 particuliere landerijen in de padi voorkwam, door onder- 

 geteekende een advies uitgebracht, waarvan een gedeelte 

 door den Assistent-Resident per circulaire ter kennis van 

 alle landheeren in de afdceling werd gebracht. O. a. werd 

 daarin aanbevolen de gronden, welke in den Oostmoesson 

 onbeplant zouden blijven, na den padioogst met de ploeg 

 of patjol open te leggen, om zoodoende de uitzuring dier 

 gronden te bevorderen. 



Zooals te verwachten was, voelde de bevolking weinig 

 roeping, om tot de uitvoering van dezen maatregel mede te 

 werken. De bezwaren, welke zij tegen de aanbevolen 

 werkwijze aanvoerde, werden ons kort geleden in de vol- 

 gende bewoordingen medegedeeld: 



De grond die — geploegd of gepatjold — droog braak blijft 

 liggen, zal wel eenigszins verbrokkelen, maar de brokken 

 worden steenhard. En komt dan na maanden — hier vlak 

 voor den planttijd — het water weer op de sawahs, dan 

 blijven die brokken inwendig te lang droog en de wor- 

 tels der jonge padiplantjes pakken niet. 't Ideaal toch 

 is een gelijkmatige brei te hebben, waarin de wortels 

 zich gemakkelijk verspreiden en doordringen. De boer zegt 

 dus nu: „die aaltjes mogen sterven, maar mijn gewas mis- 

 lukt dan om andere reden en dat wreekt zich wel drie of 

 vier jaren lang." 



Nu moge het waar zijn, dat de grond die onbewerkt 

 braak blijft liggen ook hard wordt, tot op zekere diepte, 

 maar dat blijft om zoo te zeggen een aardkluit en het water 

 moet dus die kluit geheel doordringen, terwijl verbrokkelde 



