DE OLEANDER. 



„Het hoofd heet de voeten nat", zoo groeit de Oleander het best 

 luidt het in kweekers mond. Hetgeen niet wil zeggen dat het 

 een moerasplant is. De Oleander, Nerium Oleander groeit in haar 

 vaderland in Zuid-Europa en Azië aan den rand en in de steenach- 

 tio-e beddincren van waterarme stroomen. 



Zij is ook in Nederlandsch-Indië een algemeen bekende en, 

 gewaardeerde sierplant, indien wij de verschillende inheemsche 

 namen nagaan, waaronder zij hier bekend is, dan blijkt het vol- 

 doende hoe algemeen zij hier is. 



Volgens Filet zijn: Tjaptjek mera en Tjaptjek poeti, boenga 

 Japan, koediko tjina, maleische, djoera bodas en burum, Soenda- 

 neesche, en Sidawaja benamingen voor den Oleander. 



Als de planten goed gekweekt worden, behooren zij zeker tot de 

 mooiste sierheesters onzer tuinen. Men laat ze gewoonlijk te hoog 

 opschieten en krijgt daardoor lange kale stengels met slechts aan 

 de toppen bladeren en bloemen, veel beter is hot, de planten dadelijk 

 na den bloei flink in te korten, men krijgt dan, indien ze krachtig 

 genoeg zijn, veel takken, die minder lang worden en daardoor 

 meer bloemen. 



De Oleander behoort tot de Apocynaeeeën en het sap heeft vergiftige 

 eigenschappen, dat heeft zij echter met veel onzer sierplanten gemeen. 

 In vroegere jaren, toen men van malaria nog weinig wist, is te 

 Batavia wel verkondigd, dat Oleanders op het orf, genoemde ziekte 

 deden ontstaan. Ik behoef hier wel niet op het onzinnige van deze 

 redeneering te wijzen, toch is van dat geloof noch wat blijven hangen 

 en gaat men nog steeds voort op sommige erven, om die reden de 

 planten uit te roeien. Uit de tegenwoordige kennis van het ontstaan 

 van de Malaria blijkt duidelijk, hoe ook hier een onschuldige voor 

 een vreeseljjke booswicht werd gehouden. 



Een flinke stek in een fleschje water gehangen, begint na een 



