— 523 — 



Uit (ie zaailingen bleek, dat beide variëteiten zich verhouden als 

 in hun geslachtelijke generatie gescheiden typen; het onderling 

 verschil der generaties zal nu kortelijk geschetst worden. 



De Manis bracht slechts onbehaarde individuen voort, welke alle 

 het zig-zag kenmerk van den stengel vertoonden ; voor deze kenmer- 

 ken bleek zij dus zaad vast te zijn. 



De Begog leverde zaailingen, welke allen rechte stengels hadden: 

 het beharingskenmerk bleek hier echter niet geheel constant, 

 daar bij enkele individuen de beharing ontbrak. De verschijn- 

 selen wijzen hier, wat het beharingskenmerk aangaat, met waar- 

 schijnlijkheid op een geval van tusschenras-variabiliteit. Eenzelfde 

 variabiliteitsvorm werd bij Begog- en Manis-zaailiagen waarge- 

 nomen voor de kleurkenmerken van de kurkhuid en van den 

 buitenkant der schors van de knollen. Bij de kurkhuid zijn het 

 donkerbruine en lichtroode verkleuringen, die elkaar afwisselen. 

 Bij de schors komt meestal een roode verkleuring voor, welke echter 

 niet zelden geheel ontbreekt. 



Bij do .Manis kwamen voorts individuen voor, welke het krul- 

 kenmerk der blaren te aanschouwen gaven. Voor dit geval en 

 evenzeer voor het stengelkleur-kenmerk moet ook tusschenras-va- 

 riabiliteit aangenomen worden. 



De Begog-zaailingen vertoonden geen gekroesde individuen ; de 

 kleurkenmerken hadden hier, in tegenstelling met de Manis, een 

 zuiver fluctueerend verloop. 



Uit een praktisch oogpunt doet zich de vraag voor, in hoeverre 

 de kenmerken dier zaailingen een betrouwbare aanwijzing zullen 

 geven, voor het gedrag der stekkengeneratie ; wij hebben hier 

 natuurlijk alleen het oog op de praktisch waardevolle kenmerken : 

 als zetmeelgehalte en gewicht der knollen, stengel- en bladgewicht. 

 Dat de zaailingen zich in menig opzicht anders zullen gedragen dan 

 de uit deze gekapte stekken is wel waarschijnlijk; vooral wat 

 do knol-opbrengst aangaat kan dit verwacht worden. Proeven, die 

 thans in gang zijn, zullen deze quaestie definitief moeten uitmaken ! 



Indien deze proeven een zekere parallelliteit aantoonon tusschen 

 de praktisch waardevolle kenmerken in den zaailing en in zijn 

 stekkengeneratie, dan kan men veel tijd en kosten uitsparen, door 

 een scherpe selectie toe te passen op de zaailingen en dus hiervan 

 alleen de allerbeste aan te houden. Wijzen de proeven zulk een 

 parallelliteit niet of slechts twijfelachtig aan, dan zal men de selectie 



Toysin XVIH. 34 



