— 55^ — 



uit een cultuuroogpunt de meest geschikte zijn. De latere 

 onderzoekingen waren van deze stelling een uitvloeisel. 



Uit de onderzoekingen is het volgende vermeldenswaard : 



Het gewicht van sparrekegels en van de zaadkorrels 

 erin neemt af, wanneer de hoogte boven zee van de stand- 

 plaats toeneemt. 



Sparreplanten uit zaad van op hooge standplaats groeiende 

 raoederboomen opgekweekt, groeien in haar jeugd, ook 

 wanneer zij in warmere, lagere streken geplant zijn, be- 

 langrijk langzamer dan die, welke opgroeien uit zaden, die 

 in warmere, lagere streken geoogst zijn. Ook in koude, 

 Noordelijke streken geoogste zaden leveren langzaam- 

 groeiende planten op. 



Larixplanten opgegroeid uit zaden afkomstig uit de hooge 

 bergstreken van Tirol blijven, wat tijd van uitloopen en af- 

 vallen van de naalden betreft, ook op warmere stand- 

 plaatsen zich gedragen als de moederboom in het hoog- 

 gebergte en daarin van planten van dezelfde soort uit de 

 vlakte verschillen. 



Een frappant voorbeeld moge aan een der tabellen ont- 

 leend worden. Van Picea excelsa werden zaden geoogst 

 op verschillende hoogte boven zee en daarvan op ongeveer 

 500 M. boven zee proefaanplantingen aangelegd. Deze proef 

 gaf het volgend resultaat: 



Hoogte boven zee van de Hoogte van de proefaanplant 

 standpl. V. d. moederboom op 500 M, boven zee, na 12 jaar. 

 630 M. 106 C.M. 



1060 M. 82.9 C.M. 



1520 M. 68.9 C.M. (Ziefig 1). 



Behalve in hoogte waren ook in sprei groote verschillen 

 waar te nemen. Terwijl de planten van de eerste groep 

 reeds in 1905 een gesloten aanplant gingen vormen, waren 

 die der beide andere partijen nog ver daarvandaan. i) De 



1) De vfiscliillon in hreedtegroei zijn zeer (iuiildijk weergegeven op een 

 pliotografische alliedding in Cifslar, Neues aus dein Gel)iete der forslliclien 

 Zuclitwaiil, in Cenlralljlatt f.d. ges. Forstwesen 1899, p.52— 53, lig. 2 5. 



