— 577 — 



Een andere nieuwigheid is het kweeken van planten in kassen 

 van verschillend gekleurd glas; in plaats van, zooals gewoonlijk, wit 

 glas te gebruiken, zet men in de eene kas rood, in een andere groen 

 en in een derde blauw glas, terwijl men er de grootste zorg aan 

 wijdt om in elk geval een volstrekt enkelvoudige kleur te verkrijgen^ 

 Een proef, die de bekende sterrekundige Camille Flammarion nam 

 met kruidje-roer-raij-niet had op de volgende wijze plaats. Hij 

 nam vier groepen; de eerste plaatste hij in een gewonen broeibak, 

 de tweede in een met blauw glas, de derde en de vierde in bakken, 

 die met groen en rood glas gedekt waren. Hij wijdde aan elk der 

 groepen gelijke zorg, ook de lichtsterkte was voor allen dezelfde. 

 Na twee maanden waren de plantjes onder de blauwe glazen nog 

 in denzelfden toestand, zij leefden, waren gezond, maar zij waren 

 niet gegroeid en hadden stil gestaan in ontwikkeling. In het groene 

 licht waren zij wel gegroeid, zelts sterker dan hare tijdgenooten 

 in het witte liiht, maar haar toestand was toch niet bevredigend 

 want hoewel hoog opgeschoten waren zij zwak. In de roode kas 

 scheen er een wonder gebeurd, de zaaiplantjes waren in reuzen 

 veranderd, zij waren vijftien maal grooter dan hare tijdgenooten 

 in de blauwe kas en viermaal grooter dan de planten in de ge- 

 wone kas. Bovendien brachten zij reeds bloemen voort, hetgeen bij 

 geen der andere planten het geval was, ook de gevoeligheid was 

 tot een verbazende hoogte gestegen. 



Hij nam nog proeven met andere gewassen, o. a. met jonge 

 eike boompjes; ook deze maakten in de blauwe kas slechts weinig 

 nieuwe bladeren, maar de oude blaieren vielen in den herfst niet 

 af, zooals wel het geval was met de talrijke goed ontwikkelde 

 bladeren onder rood glas. Daaruit blijkt dat blauw licht het verval 

 en den achteruitgang evenzeer vertraagt, als dat van groei en 

 ontwikkeling. 



Een volgend punt in de nieuwere cultuunnethoden, behoort in 

 de bacteriologie te huis, het is het enten van stikstofknolletjes 

 in den grond bij sommige culturen. Hierover is in Teysmannia 

 reeds meer geschreven, zoodat wij dit kunnen laten rusten. 



Eindelijk komt men aan het laatste middel, dat is het bespoedigen 

 der ontwikkeling in de planten door middel van anaesthetica, een 

 merkwaardig proces, waarop eenige jaren geleden het eerst de 

 aandacht is gevestigd door Dr. Johannsen van Kopenhagen en dat 

 ater in Frankrijk verder bestudeerd is. De planten, die men be- 



