— 621 — 



van den eenen boom streng gescheiden te houden van die 

 der andere; indien men een onbetrouwbare partij niet 

 uitsluit, maakt men de geheele proef onbetrouwbaar. 



Het zaaisel wordt dan, wanneer de bibit twee of drie 

 stel blaadjes ontwikkeld heeft, nagezien; tegelijk wordt het 

 aantal plantjes genoteerd. Er zijn altijd eenige boonen, die 

 niet kiemen, terwijl, wanneer men de bibit gaat overbrengen 

 in den vollen grond, nog weder een aantal plantjes, die 

 zich niet krachtig genoeg ontwikkeld hebben, afvalt. Ook 

 dit aantal wordt genoteerd. 



Men brengt nu de planten in den vollen grond en wel 

 zoo, dat de kinderen van eenzelfden moederboom vaks- 

 gewijs bijeen komen te staan. De grootte van de vakken 

 hangt af van de uitbreiding, die men aan de proef wil 

 geven ; 100 afstammelingen is wel het kleinste aantal, waar- 

 mede men kan werken. Indien men met kleinere groepjes 

 werkt, hebben de toevallige fouten te veel invloed en worden 

 de cijfers onbetrouwbaar. Bepaalt men zich tot 5 tot 10 

 moederboomen en neemt men proefaanplantingen van tel- 

 kens 100 boomen, dan is een uitgestrektheid van 1 tot 2 

 bouw voldoende voor de proef. 



Na vier jaar kan de aanplant beoordeeld worden: de 

 planten, die dan nog niet dragen, behooren tot de minder- 

 waardige typen en kunnen verwijderd worden. Zij kunnen 

 nog eenig nut hebben, wanneer men ze op stomp zaagt en van 

 de uitloopende wiwilans er één met entrijs van de beste typen 

 uit het vak verent. Voor het maken van een zuivere verge- 

 lijking is het echter beter, de proef nog een paar jaren door 

 te zetten en alle planten te laten staan. Ieder van de 5 tot 10 

 vakken moet dan maandelijks afzonderlijk geplukt en de 

 opbrengst gewogen worden ; al spoedig blijkt dan, welke van 

 de moederboomen de bestproduceerende aanplant oplevert. 

 Uit het van dezen afstammende vak worden dan weder op het 

 oog eenige van de beste boomen uitgezocht, en met deze de 

 proef verder voortgezet, waarbij men die moederboomen weer 

 juist zoo behandelt, als die van de voorafgaande generatie. 



